Ang pagtanda ng populasyon sa buong mundo ay muling binabago ang lohika ng pamumuhunan sa stocks at bonds? Ang "long life bills" ng pensiyon ay bumibilis, at stocks, bonds, kasama ang pribadong pondo ay tinatanggap ang napakalaking pangmatagalang pondo

Nabatid ng APP ng Pananalapi ng Zhihui, habang nangangailangan ang mga sistemang pensiyon sa buong mundo ng mas mahabang panahon ng pagbabayad, samantalang patuloy namang bumababa ang bilang ng populasyong nag-aambag, napipilitan ang mga sistemang pang-emeritensya na muling isaayos ang responsibilidad sa pagitan ng pamahalaan, employer, at indibidwal, pati na rin na ayusin ang kanilang mga investment portfolio. Ibig sabihin, habang lumalalim ang pagtanda ng populasyon sa buong mundo, humahaba ang panahon ng pagbabayad ng pensiyon, at ang ratio ng manggagawa sa retiradong populasyon ay patuloy na bumababa, tumataas ang pressure sa panustos at patuloy na pagbabayad ng pensiyon, na nagtutulak sa mga pensiyon fund na muling suriin ang return on investment, pagdadala ng panganib at liquidity arrangement, at hinihiling din sa gobyerno na palakasin ang pangmatagalang kakayahan ng sistema ng pension sa pamamagitan ng pagpapabuti ng sistema ng pagreretiro, patakaran ng imigrasyon, at pagsuporta sa pagtaas ng productivity.

Ayon sa 2026 Marsh CFA Institute Global Pension Index na inilabas noong Oktubre 20, sa 55 na sistemang sakop ng index, 43 na merkado ay may fertility rate na mas mababa sa 2.1 na antas para sa papalit na henerasyon, at 23 ay mas mababa sa 1.5; ang natitirang buhay ng populasyon na 65 taong gulang sa mga mauunlad na rehiyon ay tumaas ng 50.9% mula 1950, umabot sa humigit-kumulang 20 taon. Para sa mga pamilihan ng kapital, nangangahulugan ito na kailangang harapin ng mga global pension ang dalawang problema: kung kayang panatilihin ng mga pangmatagalang asset ang mas mahabang panahon ng pagreretiro, at kung kayang bayaran ng kasalukuyang cash ang mga benepisyo sa tamang oras.

Mula Pagtitiyak sa Pagreretiro Hanggang sa Investment Risk: Kinakaharap ng Global Pension Funds ang Krisis ng Pagtanda ng Populasyon

Habang humahaba ang buhay ng tao at bumababa ang fertility rate, humaharap ang mga global pension system sa demographic na krisis, at posibleng patuloy na tumindi ang pressure ng retirement fund, na isinasaalang-alang kung kaya pa nilang patuloy na magbayad ng pensiyon para sa mga susunod na henerasyon.

Karaniwang nahahati ang mga plano ng pensiyon sa dalawang uri: defined benefit plans, na nangangakong magbibigay ng tiyak na kita sa mga retiree; at defined contribution plans, kung saan ang halaga ng benepisyo ay nakabatay sa naipong savings at investment return.

Ang pagtanda ng populasyon ay nagdudulot ng magkakaibang hamon sa dalawang sistemang ito: habang tumatagal ang buhay ng mga retirado, nalalagay sa panganib ang defined benefit plans dahil sa tumataas na obligasyon; sa defined contribution plans naman, posible ngang maubos ng mga miyembro ang kanilang ipon habang buhay pa sila kaya mas sumusubok ang fund performance.

Ayon kay Sebastian Betermier, Executive Director ng International Centre for Pension Management, “Napakaseryoso ng problemang ito, at habang tumatagal ay lalong tumitindi.” Ibinahagi niya na may mga miyembro ng ilang pension fund na retirado na ng halos kalahating siglo, na may edad na umaabot ng 107 o 108 taon.

“Habang mas mahaba ang buhay, mas mahaba ang panahon ng pagbabayad ng pension, kaya kaagad itong nagdadagdag pa ng obligasyon.” Aniya sa panayam, “Isipin mo ang tunay na gastusin nito para sa susunod na henerasyon… ito ay parang isang time bomb.”

Ang sukat ng hamong ito ay inilantad ng ulat “2026 Marsh CFA Institute Global Pension Index” (MCGPI) na inilabas noong nakaraang Martes. Sa 55 sistemang pensiyon na sakop ng index, 43 na merkado ang may fertility rate na mas mababa sa 2.1 anak bawat babae para sa papalit na henerasyon, at 23 ay mas mababa sa 1.5.

Samantala, mula 1950 ay tumaas ng 50.9% ang natitirang buhay ng mga 65 taong gulang pataas sa mga mauunlad na rehiyon, umabot ng humigit-kumulang 20 taon, na nangangahulugang mas mahaba nang malinaw ang panahon ng pagbabayad ng retirement benefits. Aasahan din ang malaking pagbaba ng bilang ng potensyal na manggagawa na susuporta sa mas matandang populasyon.

Binigyang-diin sa ulat ng MCGPI: “Kasabay ng patuloy na pagbaba ng ratio ng manggagawa sa retirado, mas lalong nagiging mahalaga ang pagpopondo para sa hinaharap na pensiyon at pangangalaga sa matatanda. Sa kasalukuyang operasyon, iilan lang ang tunay na matatag na sistema.”

Lalo namang mabigat ang problemang ito para sa mga pay-as-you-go pension schemes. Ang mga uring ito ay pangunahing umaasa sa kasalukuyang kontribusyon ng mga manggagawa para bayaran ang mga benepisyo ng kasalukuyang retirado, kaya agad silang apektado ng pagliit ng labor force population.

Nagsisimula nang maranasan ng Amerika ang pressure na ito. Ayon sa pinakahuling ulat ng mga tagapamahala, ang Old-Age and Survivors Insurance Trust Fund na nagbibigay ng retirement at survivor benefits sa sampu-sampung milyong Amerikano ay tinatayang mauubos ang reserba pagsapit ng ika-apat na quarter ng 2032.

Hindi rin ligtas ang mga fully-funded pension plans. Ang mga planong ito ay ini-invest ang kontribusyon ng mga manggagawa at employer para bayaran ang mga benepisyo ng mga magreretiro sa hinaharap.

Babala ng MCGPI, habang nagreretiro at nagsisimula nang tumanggap ng benepisyo ang mga miyembro, baka maranasan ng ilang pondo na mas mataas na ang payout sa kita mula sa bagong kontribusyon, na magtutulak sa muling pagsusuri ng investment strategy at liquidity requirement.

Binigyang-diin sa ulat: “Sa hinaharap, tiyak na mas tataas ang financial pressure kapag nilampasan na ng gastos sa benepisyo ang kinikita mula sa kontribusyon o insurance premium…”

Ang pressure mula sa demographic ay muling hinubog ang paraan ng pag-iinvest ng mga pension fund, na ang ilan ay tumatanggap ng mas malaking panganib para maghangad ng return na sasapat sa lumalaking gastusin sa pagreretiro.

Maraming matured funds na, kung saan mas mataas na ang gastos sa benepisyo kaysa sa kinikita sa kontribusyon, kaya mas umaasa sa investment income at naipong asset.

Ayon sa isang ulat ng Australian Prudential Regulatory Authority noong 2025, humigit-kumulang isang-katlo ng mga pension fund sa Australia ay nagtala ng negative natural cash flow sa tatlong taon, ibig sabihin, mas mataas ang gastos kaysa sa kinikita mula sa kontribusyon.

Sabi ng mga industry observers, ang pagnanais ng mas mataas na kita ay nagtulak sa ilang pondo na pumasok sa mas matataas na panganib, mas komplikadong mga uri ng investment, kabilang ang private equity, infrastructure, at private credit.

Sinabi ni Betermier sa panayam, “Maari kang sumubok makakuha ng mas mataas na investment return, ngunit nangangailangan ito ng tumanggap ng mas mataas na level ng risk.”

Ayon kay Jean-Pierre Aubry, Deputy Director ng State and Local Research ng Boston College Center for Retirement Research, mas pinipili na ng mga pension fund ang mas mataas na risk investment, bagamat malaki ang pagkakaiba ng degree ng shift na ito sa iba’t ibang merkado.

Sinabi ni Aubry sa panayam, “Sa palagay ko, karamihan ay medyo nagtataas ng kanilang risk exposure hangga’t kaya nila. Habang nagbabago ang demography, tumataas ang gastos.”

Bilang halimbawa, tinukoy niya ang mga pension fund ng mga estado at lokal na pamahalaan ng US kung saan halos 20% lang ng asset ang naka-invest sa bonds, habang karamihan ay inilalagay sa stocks at private assets.

Ayon sa kanya, mas mataas nang malinaw ang risk exposure ng mga public pension fund sa US kaysa sa European at Canadian counterpart nila dahil dito.

Hindi lahat ng pension managers ay naniniwala na ang pagtanda ng populasyon ay nangangahulugang kinakailangang dagdagan ang risk appetite.

Ayon kay David Elia, CEO ng Hostplus, isang Australian pension fund, isa lang sa maraming salik ang demographic change sa mga investment decision.

Binigyang-diin niya ang kahalagahan ng diversification sa iba't ibang uri ng asset, rehiyon, at industriya, samantalang tinitiyak din na sapat ang return upang tumbasan ang risk na kinukuha.

Idinagdag pa ni Elia na maaaring bawasan ng gobyerno ang pressure ng populasyon na tumatanda sa pamamagitan ng patakaran sa imigrasyon at teknolohikal na pag-unlad, at maaari rin itong magbigay ng mga bagong investment opportunity.

Sinabi niya: "Hindi ko minamaliit ang kakayahan ng pamahalaan na magpakita ng pambihirang pagkamalikhain sa pagharap sa ganitong isyu. Ngunit, malinaw na dapat nilang simulang ayusin ang mga ito."

Paghahangad ng Mataas na Return, Mas Mahalaga ang Cash: Magkakaroon ba ng Dibisyon sa Asset Allocation ng Pension Funds?

Kitang-kita na ang dependency ng pension sa market return, base na rin sa asset allocation. Batay sa datos ng Public Plans Database, sa 2025, mga 42.2% ng US state at local pensions ay naka-invest sa stocks, 21% sa fixed income, 13.9% sa private equity, at 9% sa real estate.

Nalalaman din ng Australian regulators na ilang fund, halos isang-katlo, ang may negative three-year natural cash flow ratio, ibig sabihin, hindi sapat ang kontribusyon para tustusan ang gastos sa benepisyo at iba pang outflows. Hindi kasama sa indicator ang investment return, kaya ang negative value ay hindi agad nangangahulugang nalulugi o insolvente, ngunit nagpapataas ito ng pangangailangan sa cash income mula investments at kakayahang gawing pera ang assets.

Dito nabubuo ang dalawang investment approach: ang ilan ay naghahangad ng mas mataas na return sa private equity, infrastructure, at private credit; ang iba, lalo na yung may mataas na bilang ng retirees, ay kailangang magbaba ng risk at magdagdag ng liquid assets para sa pagbabayad. Binanggit ng Global Pension Index na maaaring magtulak ang aging membership ng fund na unti-unting bawasan ang allocation sa growth assets. Ang investment implication dito ay, dapat tumugma ang inaasahang long-term return sa aktuwal na timing ng cash inflow: kung madelay ang pag-exit sa private assets o mahirapan ang pagbayad ng credit assets, habang tuloy-tuloy pa rin ang pagbabayad ng pensiyon, maaaring mapilitang ibenta ang liquid asset sa panahong mahina ang market, na babawasan ang kita sa hinaharap.

Ang ganitong adjustment ay apektado rin ang bond market. Taya ng Bank Sentral ng Netherlands, ang pension reform ay posibleng magdulot ng pagbaba ng €100 bilyon—€150 bilyon sa investment ng local funds sa government bonds at interest rate swap na may maturity na hindi bababa sa 25 taon: ang mga batang miyembro ay magdadagdag ng growth asset allocation, habang ang mga matatanda ay bibigyang-halaga pa rin ang income stability pero magiging mas maikli ang kailangang asset maturity. Kaya ang trading opportunity na dala ng pension aging ay dapat partikular na ipatupad sa bond maturity, credit quality, at cash flow match; ngayon, hindi puwedeng ituring na lahat ng long-term bonds ay makikinabang, o lahat ng risk asset ay may dagdag na pondo.