Nowa agencja informacyjna Fed: Mimo “twardych słów” Walscha, dane mają większą siłę — dwa raporty o inflacji mogą zadecydować o wrześniowej podwyżce stóp procentowych

Dwie nadchodzące publikacje dotyczące inflacji staną się prawdziwym testem wiarygodności przewodniczącego Fed, Wosza.

Według najnowszych doniesień „Wall Street Journal”, dziennikarz ekonomiczny Nick Timiraos, zwany „nowym FedWire”, uważa, że Wosz uczynił z walki ze wzrostem inflacji kluczowy cel swojej kadencji w Fed, jednak po niejasnej konferencji prasowej po ostatnim posiedzeniu, rynek zaczął poważnie wątpić, czy rzeczywiście ma on wolę przekuć mocne deklaracje w działanie.

Opublikowany w ciągu najbliższego miesiąca lipcowy indeks cen konsumentów (CPI) oraz preferowany przez Fed wskaźnik inflacji – bazowy PCE – bezpośrednio zdecydują, czy urzędnicy Fed na wrześniowym posiedzeniu zdecydują się podnieść stopy procentowe, czy też pozostaną bez zmian.

Jeśli dane będą zbyt wysokie, Wosz stanie przed trudnym wyborem: albo udowodni swoją konsekwencję podnosząc stopy procentowe, albo utrzyma je bez zmian, narażając się na większe wewnętrzne kontrowersje, a wówczas pęknięcie wiarygodności z lipcowego posiedzenia będzie jeszcze trudniejsze do naprawienia. Jeśli dane okażą się łagodne, zyskana przerwa pozwoli mu zaprezentować własną wizję polityki podczas tegorocznego sympozjum w Jackson Hole, zamiast odpowiadać pod presją rynku.

Próg danych: 0,2% jako granica

Ekonomiści spodziewają się wzrostu bazowego CPI w lipcu o 0,2% miesiąc do miesiąca. Timiraos wskazuje, że wynik równy lub niższy tej wartości oznacza, że dynamika inflacji odpowiada celowi Fed na poziomie 2%; przekroczenie tego progu będzie wyraźnym sygnałem presji na politykę pieniężną.

Dane CPI będą miały wpływ na wskaźnik inflacji, który Fed traktuje jako bardziej miarodajny – jego publikacja zaplanowana jest na koniec miesiąca. Co ciekawe, bazowy wskaźnik inflacji preferowany przez Fed w czerwcu osiągnął 3,3%, wyraźnie powyżej wartości 2,8% sprzed roku.

Nick Timiraos podkreśla, że obecne dane są szczególnie śledzone, ponieważ wcześniejsze prognozy wielu urzędników okazały się nie trafione. Oczekiwali oni, że wpływ ceł będzie jednorazowy i ceny energii spadną wraz z obniżką cen ropy, w efekcie inflacja miała wrócić do celu bez potrzeby dalszego zacieśniania polityki. Jednak te czynniki utrzymują się, a dodatkowo nakładają się na wzrost cen technologii i oprogramowania napędzany przez boom sztucznej inteligencji, co jeszcze bardziej podważa przewidywania urzędników.

Błąd podczas konferencji, utrata zaufania rynku

Nick Timiraos uważa, że po lipcowym posiedzeniu Wosz rozczarował rynek. Zapytany, czy w razie utrzymania się inflacji Fed podniesie stopy, odpowiedział niejasno – sugerując, że wzrost rentowności obligacji częściowo zastępuje efekt zacieśnienia polityki pieniężnej i wspominając o możliwości redefinicji celu inflacyjnego Fed.

Reakcja rynku była wyjątkowa: 30-letnia rentowność obligacji USA wzrosła podczas wypowiedzi Wosza i nie wróciła na wcześniejsze poziomy. James Egelhof, główny ekonomista amerykański BNP Paribas, mówi, że taki ruch wokół posiedzenia Fed jest nietypowy i sugeruje, że „następuje fundamentalna zmiana postrzegania Fed pod przewodnictwem Wosza”.

Były główny ekonomista Pimco, Paul McCulley, mówi wprost, że Wosz skłania się ku zasadom makro zamiast do konkretnych deklaracji, czym ogranicza własne możliwości działania. „Jego deklaracje są zbyt stanowcze i w efekcie sam sobie ogranicza pole manewru”, mówi McCulley.

Zarysowują się wewnętrzne podziały, rośnie liczba głosów sprzeciwu

Po posiedzeniu, 10 z 19 obecnych urzędników – w tym połowa z 12 członków głosujących – w ciągu kilku dni publicznie uzupełniło logiczne argumenty polityczne, których Wosz nie wyjaśnił podczas konferencji.

Obecnie co najmniej 6 głosujących członków oficjalnie wyraziło gotowość poparcia podwyżki stóp, jeśli sytuacja inflacyjna się nie poprawi; 3 z nich już podczas lipcowego posiedzenia zagłosowało za natychmiastową podwyżką.

Nick Timiraos podkreśla, że osoby zaznajomione z Woszem przyznają, że komunikacyjne zamieszanie po lipcowej konferencji wymaga naprawy i sympozjum w Jackson Hole może być do tego odpowiednim momentem. Jednak niektórzy twierdzą, że reakcja rynku jest przesadzona – były wiceprzewodniczący Fed Donald Kohn wskazuje, że rynkowe wskaźniki oczekiwań inflacyjnych nie zmieniły się znacząco, „reakcja rynku nie jest aż tak pesymistyczna, jak sugerują komentatorzy. Ale niechciany jest efekt, gdy konferencja kończy się wzrostem rentowności długich obligacji i spadkiem krótkich.”

Zderzenie filozofii komunikacji z presją rzeczywistości

Od początku kadencji Wosz zabiegał o zmianę sposobu komunikowania się Fed. Uznał, że uprzednie informowanie rynku o warunkach i czynnikach uruchamiających zmianę polityki krępuje działania banku centralnego i zaburza cenny sygnał – czyli rynkową ocenę kondycji gospodarki. Ograniczenie forward guidance, jego zdaniem, pozwala uzyskać czystszy obraz rynku.

Tymczasem Kohn kwestionuje to podejście: „Jeśli nie wyjaśniasz swojego sposobu myślenia, skąd wiesz, kiedy Twoje oceny nie są już poprawne?”

Z harmonogramu wynika, że jeśli we wrześniu nie zostaną podniesione stopy, kolejne posiedzenie odbędzie się tuż przed wyborami mid-term – wtedy urzędnicy raczej nie zechcą pierwszy raz podnieść stopy w okresie wyborczym. Oznacza to, że pominięcie wrześniowego okna przesuwa decyzję na grudzień, a wtedy popierać oczekiwanie będzie już tylko prognoza inflacji, która nawet dla współpracowników Wosza może okazać się trudna do obrony.