Trump naciska Fed na obniżkę stóp procentowych, ale Waller może postąpić odwrotnie: na przyszłotygodniowym posiedzeniu rozważane są trzy opcje

Trump kontynuuje presję na Fed w sprawie obniżek stóp procentowych, podczas gdy nowy przewodniczący Walsh może stanąć w przyszłym tygodniu przed trudnym dylematem politycznym.

Najnowsza analiza Claudii Sahm, felietonistki Bloomberg, wskazuje, że kluczowa kwestia obecnie nie sprowadza się już tylko do podwyżek czy obniżek stóp, lecz do tego, czy Fed jest w stanie zachować niezależność polityki wobec presji politycznej i ryzyka inflacji. Sahm uważa, że wraz ze wzrostem ryzyka, iż inflacja ponownie się nasili i utrzyma się przez dłuższy okres na wysokim poziomie, podwyżka stóp może stać się opcją wartą rozważenia.

Według wcześniejszego artykułu Wall Street Insider, 4 września Trump ponownie wezwał Fed do obniżenia stóp procentowych, twierdząc, że wysokie stopy postawiły USA w „nieuczciwej, gorszej pozycji” i zażądał od Fed i jego „znakomitego nowego lidera”, aby tym razem byli „patriotami”. W międzyczasie inflacja w USA wciąż wyraźnie przewyższa cel 2%, a rynek obecnie szacuje prawdopodobieństwo podwyżki stóp na spotkaniu 16 września na około 60%.

W tym kontekście analizy wskazują, że Fed ma przed sobą trzy główne ścieżki polityki, a wybór każdej z nich nie tylko zadecyduje o kierunku zmian stóp, lecz także może dodatkowo wpłynąć na ocenę przywództwa Walsha i niezależności polityki Fed.

Scenariusz pierwszy: Fed podwyższa stopy bez wsparcia ze strony Walsha

W sytuacji, gdy kilku członków komitetu już wyraźnie opowiada się za zacieśnieniem polityki, nie można lekceważyć możliwości pojawienia się „sojuszu jastrzębi” w obrębie Fed.

W czasie poprzedniej decyzji o utrzymaniu stóp bez zmian, Cleveland Fed Beth Hammack, Minneapolis Fed Neel Kashkari oraz Dallas Fed Lorie Logan oddali głosy przeciwne, opowiadając się za podwyżką. Później członkowie zarządu Lisa Cook, Michael Barr oraz Christopher Waller także wyrazili otwartość na dalsze zacieśnienie polityki, w zależności od zmian danych gospodarczych.

Zgodnie z raportem Bloomberg, Jim Bianco z Bianco Research sugeruje, że poprzedni przewodniczący Powell milczał od czasu ustąpienia ze stanowiska. Powell pozostał członkiem komitetu Fed, aby chronić niezależność instytucji, dlatego nie można wykluczyć, że w kluczowym momencie dołączy do jastrzębi, popierając podwyżkę stóp.

Jednak jeśli głosowanie w komitecie okaże się sprzeczne ze stanowiskiem przewodniczącego, publiczna rozbieżność między Walshem a większością członków byłaby niezwykle rzadkim wydarzeniem w nowoczesnej historii Fed, co mogłoby zwiększyć niepewność co do kierunku polityki i nasilić wahania na rynku stóp oraz obligacji.

Scenariusz drugi: Utrzymanie status quo, nieuniknione zarzuty o wpływy polityczne

Utrzymanie status quo wydaje się bezpieczne, ale jest równie kosztowne.

Jeśli Fed utrzyma stopy procentowe na poziomie 3,5-3,75% przed wyborami śródokresowymi 3 listopada, może to zostać odebrane przez opinię publiczną jako efekt presji politycznej, a niedawne wypowiedzi Trumpa będą najprostszym dowodem na taki wpływ. Claudia Sahm zauważa, że „dla Trumpa polityka ustępstw nie jest skuteczna”, podając jako przykład Barra: ten wcześniej zrezygnował, by złagodzić napięcia, lecz nie przyniosło to zmniejszenia presji.

Historia rynku pokazuje również, że tolerancja inwestorów dla nadmiernie łagodnej polityki jest ograniczona. Od momentu rozpoczęcia cyklu obniżek przez Fed pod koniec 2024 roku do stycznia 2025 roku, rentowność 10-letnich obligacji skarbowych wzrosła o ok. 115 punktów bazowych; po zatrzymaniu podwyżek w 2023 roku doszło do kolejnej wyprzedaży obligacji ze względu na wątpliwości co do zdecydowania podwyżek.

Co najistotniejsze, obecna inflacja nie sprzyja pauzie. Inflacja PCE wynosi 3,7%, wyraźnie przewyższając cel 2%, a proces jej hamowania od końca 2024 roku utknął w miejscu, ponad połowa składowych PCE rośnie w tempie powyżej 3% rocznie.

Bez względu na to, czy inflację przypisuje się wpływom energetycznym wynikającym z konfliktów na Bliskim Wschodzie, czy też wzrostowi cen sprzętu komputerowego spowodowanemu boomem inwestycji w AI, trudno ukryć fakt, że część tych szoków przeradza się w trwałą presję. Utrzymanie zaufania społeczeństwa do stabilności cen pozostaje obowiązkiem Fed.

Scenariusz trzeci: Walsh przewodzi podwyżce, broniąc wiarygodności działania

Najbardziej prawdopodobny, a także oceniany przez wielu jako „najmniej zły” wariant, to podwyżka stóp pod przewodnictwem Walsha.

Mowa Walsha na konferencji w Jackson Hole w zeszłym miesiącu została powszechnie odebrana jako wyraźny sygnał jastrzębi. Wyraźnie stwierdził: „Musimy mieć pewność, że potencjalna inflacja zmierza do celu wyraźnie i wystarczająco szybko... w przeciwnym razie mamy jeszcze coś do zrobienia.” W obliczu obecnej sytuacji inflacyjnej ta wypowiedź stanowi uzasadnienie dla podwyżki stóp.

Jednak podjęcie realnych działań wymaga sporej odwagi politycznej. Trump powiązał politykę stóp z polityką handlową i groził, że jeśli Fed nie obniży stóp, przerwie relacje handlowe z krajami mającymi nadwyżkę handlową wobec USA. Biały Dom może odpowiedzieć dodatkową presją prawną i nową rundą interwencji gospodarczych.

Mimo to, uwzględniając długoterminową wiarygodność instytucji, podwyżka stóp wciąż może być rozsądnym wyborem. Jeśli Fed zrezygnuje z kontroli inflacji pod presją polityczną, utracona wiarygodność na rynku obligacji może okazać się bardziej dotkliwa niż krytyka ze strony Białego Domu.