Altman może poczekać, SoftBank nie: OpenAI nie będzie notowany w tym roku, niedobór 20 miliardów dolarów ujawnia kredytową słabość SoftBank.
OpenAI opóźniło wejście na giełdę, co spowodowało problemy z płynnością finansową największego zewnętrznego akcjonariusza, SoftBank. SoftBank w tym tygodniu udał się na roadshow do Nowego Jorku, planuje wyemitować obligacje o wartości od 100 do 200 miliardów dolarów, aby spłacić wcześniej zaciągnięty mostowy kredyt w wysokości 40 miliardów dolarów na dodatkowe inwestycje w OpenAI. Według szacunków Bloomberg, luka finansowa SoftBanku wynosi co najmniej 20 miliardów dolarów, a obecna rentowność jego obligacji dolarowych przekroczyła 8,5%, z wyceną bliską poziomu śmieciowego.
OpenAI odłożył decyzję o debiucie giełdowym w tym roku, tym samym kierując największego zewnętrznego udziałowca SoftBank w światła reflektorów rynku kredytowego – Altman może czekać, Masayoshi Son nie może.
Wall Street Gazeta wspomina, że 13 września Sam Altman w wywiadzie dla „Fortune” jasno oświadczył, iż mimo że OpenAI złożył w czerwcu tajną aplikację IPO, w tym roku nie pojawi się na giełdzie, koncentrując się na rozwiązywaniu problemów związanych z bezpieczeństwem AI.
Ta wypowiedź pogłębiła problem płynności SoftBanku. W tym tygodniu kierownictwo SoftBank spotyka się z inwestorami w Nowym Jorku, planując emisję obligacji o wartości od 10 do 20 miliardów dolarów.
W poniedziałek akcje SoftBank w Tokio spadły prawie o 11%, natomiast swap kredytowy (CDS) osiągnął najwyższy poziom od marca.

Według szacunków Bloomberg SoftBank stoi przed co najmniej 20-miliardową luką finansową, a środki z emisji obligacji mają być wykorzystane na spłatę wcześniejszego kredytu pomostowego w wysokości 40 miliardów dolarów, zaciągniętego na kolejne inwestycje w OpenAI. Jak zapełnić tę lukę, to największe wyzwanie Masayoshi Sona.
Rozczarowanie IPO, rosnąca presja na finansowanie
IPO OpenAI było kluczowym punktem wyjścia ze strategii inwestycyjnej SoftBanku.
Rynek wcześniej oczekiwał, iż OpenAI zakończy debiut giełdowy najwcześniej we wrześniu, z wyceną przekraczającą 1 bilion dolarów, natomiast SoftBank zainwestował łącznie około 64,6 miliarda dolarów, posiadając około 13% udziałów, a najnowsza runda finansowania wyceniała OpenAI na 852 miliardy dolarów.
Wypowiedź Altmana rozbiła te oczekiwania, SoftBank nie jest w stanie szybko zrealizować swoich aktywów, co dla inwestorów kredytowych jest wyraźnym sygnałem ryzyka.
Według szacunków Bloomberg Intelligence, pomimo że SoftBank pozyskał 10 miliardów dolarów dzięki pożyczkom zabezpieczonym udziałami w OpenAI oraz zebrał 6,3 miliarda dolarów poprzez obligacje detaliczne denominowane w jenach, nadal ma co najmniej 20-miliardową lukę finansową.
Jeśli Masayoshi Son dalej zwiększy inwestycje w centra danych w USA, rzeczywiste zapotrzebowanie na środki będzie jeszcze wyższe.
Struktura bilansu SoftBanku również niepokoi inwestorów kredytowych. Portfel inwestycji jest silnie skoncentrowany, tylko dwie aktywa – Arm Holdings i OpenAI – stanowią około 75% całkowitej wartości aktywów.
Co istotniejsze, Masayoshi Son kupił udziały OpenAI na kredyt, a regularne przepływy gotówkowe SoftBanku, takie jak dywidendy z japońskiej spółki telekomunikacyjnej, są zdecydowanie niewystarczające, żeby pokryć obsługę zadłużenia.
Koniec ery arbitrażu jena, tanie finansowanie przechodzi do przeszłości
Strategia arbitrażu na różnicach stóp procentowych jena, która napędzała inwestycje Masayoshi Sona przez dekady, zaczyna zawodzić.
Około połowa zadłużenia SoftBanku jest denominowana w jenach, podczas gdy niemal wszystkie aktywa kapitałowe mają wycenę w dolarach.
Wraz ze wzrostem rentowności 10-letnich japońskich obligacji do około 3% oraz przewidywaną kolejną podwyżką stóp przez Bank Japonii w tym tygodniu, tanie finansowanie krajowe, na którym opierał się Son, przestało być łatwo dostępne.
SoftBank zwrócił się więc do amerykańskich inwestorów instytucjonalnych – to bezpośredni efekt tej zmiany.
Handlowcy już wyczuli okazję, obstawiając, że SoftBank będzie musiał zaoferować korzystniejsze warunki, by złagodzić problem płynności. Notowania obecnych obligacji dolarowych SoftBanku są bliższe papierom o ratingu B, znacznie poniżej ratingu BB+ przyznanego przez Fitch.
Rentowność pięcioletnich papierów wyemitowanych w kwietniu przekroczyła już 8,5%, dorównując obligacjom np. Core Scientific – amerykańskich deweloperów centrów danych o ratingu śmieciowym.
Wszystko na jedną kartę czy strategiczny hazard? Rynek nieufnie podchodzi do koncentracji ryzyka
Nadmierne zaangażowanie Masayoshi Sona w OpenAI rodzi wątpliwości rynku. Jego pierwszy inwestycja w wysokości 34,6 miliarda dolarów miała miejsce przy wycenie OpenAI na ok. 260 miliardów dolarów i przyniosła już znaczne zyski.
Tymczasem w tym roku ponownie zwiększył udział o 30 miliardów dolarów, wchodząc przy znacznie wyższej wycenie i dodatkowo obciążając bilans firmy.
Ta strategia mocno kontrastuje z działaniami innych branżowych gigantów, takich jak Nvidia – ci wybierają dywersyfikację i inwestują w wielu konkurujących ze sobą twórców dużych modeli językowych, podczas gdy Son koncentruje się na jednym podmiocie.
Zwolennicy mogą uznać to za kolejną odsłonę typowej filozofii „stawiania wszystkiego na jedną kartę”, która wyniosła Sona na szczyt listy najbogatszych Japończyków.
Jednak inwestorzy rynku kredytowego zdecydowanie nie mają takiej skłonności do ryzyka. Znacznie bardziej liczy się dla nich ryzyko koncentracji aktywów i luka finansowa, dlatego wymuszają na Sonie wyższe premie za wiarę w swoją strategię.
Zastrzeżenie: Treść tego artykułu odzwierciedla wyłącznie opinię autora i nie reprezentuje platformy w żadnym charakterze. Niniejszy artykuł nie ma służyć jako punkt odniesienia przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.
Może Ci się również spodobać
Globalny rynek obligacji dotknięty "idealną burzą"! Rentowność 10-letnich obligacji USA przekroczyła 5%, osiągając najwyższy poziom od 2007 roku, giełdy japońskie i koreańskie notują spadki, a cena ropy Brent wzrosła o kolejne prawie 2%.
Za wzrostem rentowności amerykańskich obligacji powyżej 5% stoi nałożenie się trzech czynników: gwałtownie rosnących cen ropy, ekspansji zadłużenia rządowego oraz boomu finansowania sztucznej inteligencji. JPMorgan ostrzega, że jeśli rentowność wzrośnie do 5,25%, rynek akcji doświadczy „wyraźnej niestrawności”. Uwaga rynku skupia się na środowej decyzji Fed, gdzie prawdopodobieństwo podwyżki stóp przekroczyło już 90%. Analitycy przewidują, że rentowno ść 10-letnich obligacji może dalej zmierzać w kierunku 5,5%.
Dyrektor funduszy hedgingowych w Goldman Sachs: „Zero-Day Options” tłumią zmienność amerykańskich akcji, technologia i energia pozostają najlepszym wyborem
S&P 500 odnotował już przez 27 kolejnych sesji dzienną zmienność poniżej 1%, ustanawiając najdłuższy rekord niskiej zmienności od czasu pandemii. Goldman Sachs ostrzega, że za tą „ciszą” stoi strategia opcji zerowego terminu, która sztucznie blokuje rynek – gdy pojawi się katalizator, skumulowana energia zmienności zostanie gwałtownie uwolniona. Tymczasem rosną oczekiwania dotyczące podwyżki stóp procentowych we wrześniu, nastroje spadły do najniższego poziomu w tym roku, a ryzyko fiskalnej trwałości pozostaje wysokie – jak długo ta gotująca się woda pozostanie przed wrzeniem?
Nowa fala wyprzedaży nadchodzi? Silny rywal hossy AI wreszcie się pojawia — "globalna kotwica wyceny aktywów" przekracza super próg 5%
Po ponownym przekroczeniu przez rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA poziomu 5%, istnieje większe prawdopodobieństwo rozpoczęcia okresu wysokiego poziomu zmienności oraz przyspieszonej dywersyfikacji wyników aktywów. Szczególnie zanim złagodzą się skutki szoku energetycznego oraz znaczne rozszerzenie deficytu budżetowego w USA, warunki do szybkiego powielenia gwałtownego spadku rentowności z końca 2023 roku nadal nie są wystarczające.

Anthropic ponownie opublikował artykuł: Jak będzie wyglądała gospodarka w erze AI?
Zespół ekonomiczny Anthropic opublikował model scenariuszy ekonomicznych związanych z AI, skupiając się na trzech wariantach: łagodny, stopniowy wzrost; znacząca zmiana prowadząca do podwojenia PKB; oraz ekstremalny scenariusz z rocznym wzrostem 15%, lecz masowymi zwolnieniami wśród pracowników wiedzy. Model traktuje pracę jako „pakiet zadań” i analizuje efekty wzmacniające oraz zastępcze AI w różnych typach zadań. Anthropic podkreśla, że obraz gospodarki w 2030 roku nie jest przesądzony; kluczowe będzie zapewnienie szerokiego podziału korzyści z AI.
