Po wydaniu jastrzębiego sygnału przez Fed, Goldman Sachs zmienia zdanie: przewiduje kolejne 25 punktów bazowych w październiku

Rezerwa Federalna na wrześniowym posiedzeniu wykazała się ponadprzeciętną jastrzębią postawą, zmuszając Goldman Sachs do szybkiej korekty prognoz – ścieżka podwyżek, która zakładała "tylko jedną podwyżkę", została zmieniona na bazowy scenariusz dwóch kolejnych podwyżek we wrześniu i październiku.

16 września Rezerwa Federalna jednogłośnie przegłosowała podniesienie federalnej stopy funduszowej o 25 punktów bazowych do poziomu 3,75%-4,00%. Jastrzębia natura posiedzenia przekroczyła oczekiwania rynku oraz samego Goldman Sachs: 16 z 18 członków przewiduje co najmniej jedną kolejną podwyżkę w tym roku, mediana wykresu punktowego wskazuje na utrzymanie stóp procentowych do 2027 roku bez zmian, a mediana prognozy neutralnej stopy procentowej wzrosła z 3,06% do 3,25%; Przewodniczący Walsh trzykrotnie podczas konferencji prasowej użył sformułowania "usunięto dawkę luzowania", podkreślając, że obecne warunki finansowe "daleko od poziomu restrykcyjnego".

Rentowność 2-letnich obligacji skarbowych USA podczas komunikatu i konferencji prasowej znacząco wzrosła, rynek podwyższył prawdopodobieństwo podwyżki w październiku o 8 punktów procentowych do 51%, a oczekiwania dotyczące podwyżki w grudniu wzrosły do 78%.

Ekonomista Goldman Sachs, David Mericle, natychmiast uwzględnił podwyżkę w październiku jako scenariusz bazowy, jednocześnie utrzymując prognozę końcowej stopy procentowej na poziomie 3,25%-3,50%. Dodał także jedną obniżkę stóp o 25 punktów bazowych w marcu 2028 roku, aby zrównoważyć wpływ zmiany ścieżki. Goldman Sachs ustalił prawdopodobieństwo scenariusza trzech podwyżek i wyższej końcowej stopy procentowej na 35%, scenariusza recesji na 15%, a bazowego scenariusza (dwie podwyżki, następnie obniżka do 3,25%-3,50%) na 50%.

Wyniki wykresu punktowego wyraźnie odbiegły od przewidywań Goldman Sachs przed posiedzeniem. Goldman Sachs oczekiwał, że większość członków zasygnalizuje brak dalszych podwyżek w tym roku, tymczasem fakty są odmienne: spośród 18 członków 12 przewidywało dwie podwyżki w tym roku (w tym wrześniową), 4 przewidywało trzy podwyżki, a tylko 2 prezentowało łagodniejsze stanowisko.

Sugerowana ścieżka stóp procentowych na koniec 2026 roku wynosi 4,00%-4,25%, w 2027 roku pozostaje bez zmian, w 2028 roku spada do 3,75%-4,00%, a w 2029 roku obniża się do 3,50%-3,75%. Mediana neutralnej stopy procentowej wzrosła z 3,06% do 3,25%, a skala pojedynczej korekty przekroczyła zwyczajne poziomy.

Jednocześnie podsumowanie prognoz ekonomicznych (SEP) równolegle podniosło ocenę fundamentów: ogólna inflacja PCE na 2026 rok wzrosła o 0,1 punktu procentowego do 3,7%, inflacja bazowa PCE wzrosła o 0,1 punktu do 3,4%, prognoza wzrostu PKB została nieznacznie poprawiona, a prognoza stopy bezrobocia obniżona o 0,2 punktu do 4,1%. Komunikat FOMC był zwięzły, bez wyraźnych wskazówek dotyczących przyszłości, pojawiło się nowe sformułowanie "rozwój krajowych wydatków jest trwały", a wrześniowa podwyżka została określona jako "wsparcie szybszego powrotu do celu komitetu na poziomie 2%".

Wystąpienie Walsha było najbardziej zauważalnym elementem posiedzenia. Wyraźnie określił wrześniową podwyżkę jako jedynie "usunięcie dawki luzowania" i podczas przemówienia oraz sesji pytań trzykrotnie powtórzył to sformułowanie, sugerując, że jest jeszcze dużo przestrzeni do zacieśnienia polityki pieniężnej.

Jego stanowisko wobec inflacji było wyjątkowo twarde: stwierdził, że "inflacja jest za wysoka i utrzymuje się zbyt długo", wskazał, że obecna prognoza PCE wynosi 3,7%, zbyt wiele jej składników rośnie o ponad 3%, wyraził zaniepokojenie wzrostem cen surowców oraz wpływem geopolityki na ceny towarów, uznając ogólnie, że ryzyko inflacji jest zwrócone w górę. Dodał również, że innych członków "szeroko podzielają" opinię, że obecne warunki finansowe nie mają charakteru restrykcyjnego. Warto zauważyć, że Walsh, podobnie jak podczas czerwcowego posiedzenia, nie przedstawił własnej prognozy wykresu punktowego.

Goldman Sachs uwzględnił podwyżkę w październiku jako bazowy scenariusz przede wszystkim dlatego, że: Skoro Rezerwa Federalna uznała wrześniową podwyżkę za wsparcie "szybszego powrotu" do celu 2%, kontynuowanie podwyżek na kolejnych posiedzeniach jest bardziej naturalne niż przerywanie cyklu.

Jednak Goldman Sachs uważa, że przekroczenie dwóch podwyżek nie stanowi scenariusza bazowego, głównie dlatego, że jego własne prognozy inflacji są niższe niż mediana prognoz członków Rezerwy Federalnej: Goldman Sachs przewiduje, że inflacja bazowa PCE w IV kwartale 2026 roku wyniesie 3,2% (mediana Fed – 3,4%), a w IV kwartale 2027 roku – 2,2% (mediana Fed – 2,5%).

Goldman Sachs zaznacza, że różnice w prognozach na 2026 rok mogą wynikać z faktu, iż niektórzy członkowie nie chcą wcześniej uwzględnić wpływu metodologicznej korekty, która zostanie wprowadzona jeszcze w tym miesiącu – Goldman Sachs szacuje, że po tej korekcie tempo roczne obniży się o około 0,2 punktu procentowego.

Goldman Sachs przyznaje również, że wykres punktowy wskazuje, iż mediana stopy procentowej w 2029 roku pozostaje wyższa (3,50%-3,75%) niż długoterminowa neutralna stopa, co zwiększa ryzyko wzrostu stopy końcowej. Możliwą interpretacją jest, że Rezerwa Federalna uważa, że inwestycje związane z AI utrzymają popyt na podwyższonym poziomie; inną możliwością jest, że członkowie decydują się prezentować wyższą ścieżkę stóp dla wzmocnienia walki z inflacją, z zamiarem dostosowania jej dopiero po spadku inflacji. David Mericle w raporcie podkreślił, że obecna ścieżka wagowa Goldman Sachs jest nadal ogólnie niższa niż wycena rynkowa.