Spadek transakcji arbitrażu frankowego wspiera wzrost bezpiecznych aktywów; potencjalne short squeeze mogą wzmocnić rynek.

Według informacji Jinse Finance, popularne zakłady wokół franka szwajcarskiego powoli zanikają, co dodatkowo napędza wzrost tej waluty i skłania rynek do spekulacji, jak dalece Szwajcarski Bank Narodowy będzie tolerować aprecjację własnej waluty. Frank szwajcarski jest uznawany przez inwestorów za bezpieczną przystań w czasach niepewności w Europie — w październiku umocnił się podczas gwałtownych protestów i politycznych zawirowań we Francji. Ta fala wzrostu podważyła opłacalność tzw. transakcji carry trade, w których inwestorzy wykorzystują niskie koszty kredytu w Szwajcarii, inwestując środki w waluty o wyższych stopach procentowych.

Roczny zwrot z transakcji sprzedawania franka i kupowania euro w tym roku skurczył się w zeszłym tygodniu do zaledwie 0,1%, podczas gdy na koniec września wynosił jeszcze 3,4%. Według danych Amerykańskiej Komisji ds. Handlu Towarami Futures (CFTC), w miarę malejącej atrakcyjności tej strategii, firmy zarządzające aktywami zredukowały krótkie pozycje na franku; jednak fundusze lewarowane nadal utrzymują znaczne pozycje krótkie — ich ewentualne odwrócenie może dalej umocnić franka.

„Jeśli utrzyma się sentyment do bezpiecznych przystani, te pozostałe pozycje mogą być źródłem dodatkowego popytu na franka”, powiedział Gregor Hirt, Globalny CIO wieloassetowy w Allianz Global Investors.

W miniony weekend kurs franka względem euro wzrósł do poziomu 0,91376 franka za 1 euro, co było najwyższym poziomem od maja, po czym nastąpiła lekka korekta. Shaun Osborne, główny strateg walutowy w Scotiabank, stwierdził, że każde zejście poniżej 0,90 „spowoduje dyskomfort wśród decydentów, zwłaszcza jeśli aprecjacja franka postępuje w szybkim tempie”. Prognozuje on powrót do poziomu 0,93 na koniec roku.

Przedstawiciele Szwajcarskiego Banku Narodowego poinformowali rząd podczas środowego spotkania, że instytucja jest gotowa interweniować na rynku walutowym w razie potrzeby. Strategowie z JPMorgan spodziewają się, że bank będzie starał się łagodzić nagłe wahania, a nie „całkowicie powstrzymywać lub odwracać aprecjację franka”.

Poza popytem spekulacyjnym Florian Ielpo, szef makroekonomii w Lombard Odier Investment Managers, uważa, że silna gospodarka Szwajcarii oraz niski poziom zadłużenia państwa oznaczają, że istnieje „strukturalny popyt” na franka — szczególnie w sytuacji napięć politycznych w Europie.

Osborne podkreślił także, że po tym jak inflacja w Szwajcarii wzrosła w październiku z 1% do 1,5% miesiąc do miesiąca, Szwajcarski Bank Narodowy może stać się bardziej tolerancyjny wobec umacniania franka.

Van Luu, szef strategii walutowej i długu w Russell Investments, twierdzi, że woli zajmować krótką pozycję na franku wobec jena niż wobec euro. Ponieważ jen również jest postrzegany jako waluta bezpieczna, ryzyko wahań kursowych spowodowanych napięciami politycznymi jest mniejsze. Dodał, że jen względem dolara jest obecnie niedowartościowany o około 50%, podczas gdy frank wobec dolara jest przewartościowany o około 20%.

Hirt podkreślił, że w obliczu trwałego ryzyka politycznego w Europie oraz trwających negocjacji budżetowych we Francji, inwestorom długoterminowym trudno będzie powrócić do obstawiania spadku franka.

„Zwłaszcza jeśli chodzi o aktywa docelowe w Europie, finansowanie w frankach oznacza de facto krótką pozycję na regionalnej walucie bezpiecznej, przyjmując regionalne ryzyko”, powiedział. „Przy wysokiej premii na obligacjach francuskich zachowujemy w tej kwestii ostrożność.”