Według doniesień, Europejski Bank Centralny zamierza omówić podniesienie minimalnej stopy rezerwy z 1% do 2%.
Według doniesień medialnych, Rada Zarządzająca Europejskiego Banku Centralnego planuje omówić na posiedzeniu zaplanowanym na 25 listopada podwyższenie minimalnej stopy rezerwy obowiązkowej z obecnych 1% do 2%. Ten krok pozwoli Europejskiemu Bankowi Centralnemu oraz 21 bankom centralnym państw strefy euro zaoszczędzić co najmniej 4.4 miliarda euro rocznie, a także częściowo wycofać nadmiar płynności z systemu.
Europejski Bank Centralny (ECB) rozważa podwyższenie minimalnej stopy rezerw obowiązkowych dla banków komercyjnych, co bezpośrednio ograniczy wydatki odsetkowe w systemie banku centralnego oraz pozwoli na częściowe wycofanie nadmiernej płynności z systemu.
Według informacji Reuters, powołującej się na cztery osoby zbliżone do sprawy, Rada Zarządzająca ECB planuje omówić ten krok na spotkaniu zaplanowanym na 25 listopada, gdzie rozważy podwyższenie minimalnej stopy rezerw z obecnych 1% do 2%.
Przy założeniu obecnego poziomu stóp procentowych, ta inicjatywa pozwoli zaoszczędzić ECB oraz 21 bankom centralnym krajów strefy euro co najmniej 4,4 miliarda euro rocznie (około 4,8 miliarda dolarów). Osoby zaznajomione ze sprawą wskazują, że ostateczna decyzja może zostać podjęta dopiero podczas posiedzenia w sprawie polityki pieniężnej 17 grudnia.
Tłem dla tej dyskusji jest stały wzrost kosztów odsetkowych banku centralnego w wyniku zacieśniania polityki monetarnej, co prowadzi do znacznego wzrostu wydatków, a instytucje takie jak Bundesbank, posiadające ogromne ilości obligacji o niskiej lub nawet ujemnej rentowności, mierzą się obecnie z narastającą presją finansową. Podniesienie stopy rezerw obowiązkowych zapewni argumentację finansową do ograniczania strat banku centralnego, a także jest poparte teorią zacieśniania polityki monetarnej.
Znaczne oszczędności, a wzrost stóp procentowych dodatkowo zwiększy zyski
Obecnie banki komercyjne muszą trzymać 1% depozytów oraz innych krótkoterminowych zobowiązań na nieoprocentowanych kontach w banku centralnym, a nadwyżka tych środków jest oprocentowana według stopy depozytowej ECB. W ramach systemu euro co roku banki płacą ok. 52,2 miliarda euro odsetek od nadwyżkowej płynności przekraczającej 2 biliony euro.
Podwyższenie minimalnej stopy rezerw do 2% oznacza, że większa część środków banków nie będzie podlegać oprocentowaniu, co bezpośrednio ograniczy wydatki odsetkowe. Według szacunków Reuters, przy obecnych stopach, pozwoli to zaoszczędzić co najmniej 4,4 miliarda euro rocznie.
Wraz z oczekiwanym wzrostem stopy depozytowej ECB z obecnych 2,5% do przedziału 3%–3,25% w przyszłym roku, skala potencjalnych oszczędności wzrośnie proporcjonalnie.
Nadmierna płynność to źródło problemu
Obecnie system bankowy strefy euro charakteryzuje się dużą nadwyżką płynności, której przyczyną są zakrojone na szeroką skalę programy skupu aktywów realizowane przez ECB w latach 2015–2022. Poprzez masowy zakup obligacji bank centralny dostarczał bankom znacznych środków w celu przeciwdziałania deflacji i stymulowania wzrostu gospodarczego.
Jednak obligacje skupowane przez banki centralne państw o wysokim ratingu przynosiły w tamtym czasie bardzo niską rentowność, a nawet ujemną. Wskutek gwałtownego wzrostu stóp procentowych koszty finansowania tych banków mocno wzrosły, co doprowadziło do powstania znacznych strat.
Podwyższenie stopy rezerw obowiązkowych ma również znaczenie w kontekście polityki pieniężnej — pomaga absorbować nadmierną płynność powstałą wskutek wieloletniej łagodnej polityki, zapewniając decydentom zarówno argumenty finansowe, jak i makroekonomiczne.
Warto zaznaczyć, że ECB w czasie kryzysu zadłużeniowego w 2012 roku obniżył minimalną stopę rezerw z 2% do 1%. Wcześniej stopa rezerw była kluczowym narzędziem stabilizowania płynności, lecz obecnie narzucone po kryzysie wymogi, takie jak wskaźnik pokrycia płynności, w dużej mierze przejęły tę funkcję.
Większość prezesów popiera, wewnętrzny opór osłabł
Pomysł ten został zaproponowany po raz pierwszy latem ubiegłego roku, lecz wówczas został odrzucony przez część wpływowych decydentów, w tym przez członkinię zarządu ECB Isabel Schnabel.
Według informatorów, obecnie większość prezesów banków centralnych krajów strefy euro wyraziła już poparcie dla tego rozwiązania, a wiceprezes ECB Boris Vujcic oraz główny ekonomista Philip Lane również są za, co ożywiło dyskusję wokół tego tematu.
Niektórzy decydenci sugerowali, by z wdrożeniem poczekać do lipca przyszłego roku, kiedy to ze stanowisk odejdą zarówno Schnabel, jak i prezes Christine Lagarde, jednak propozycja ta nie zdobyła szerokiego poparcia.
Choć bank centralny nie działa dla zysku, to jednak długotrwałe straty generują polityczne napięcia — mogą podkopywać zaufanie do banku centralnego i wywoływać debatę o konieczności dokapitalizowania ze środków publicznych.
Zastrzeżenie: Treść tego artykułu odzwierciedla wyłącznie opinię autora i nie reprezentuje platformy w żadnym charakterze. Niniejszy artykuł nie ma służyć jako punkt odniesienia przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.
Może Ci się również spodobać
Moody’s: Obniża perspektywę ratingu Nvidia

Dlaczego świetne wyniki finansowe nie mogły uratować Nvidia

