Matapos ang isang gabi, nanahimik ang buong mundo

Pinagmulan: Intelligence Circle ng Wall Street

Maaaring ilarawan ang galaw ng pandaigdigang pamilihan noong Miyerkoles gamit ang dalawang salita: maingay, tahimik. Maingay sa kalagitnaan ng araw, tahimik sa pagtatapos.

Ang galaw ng merkado ay hati sa dalawang yugto:

· Unang yugto: Sa pagdating ng balita tungkol sa “dalawang linggong tigil-putukan,” ang merkado ay agad mula takot ay naging sakim, walang kahit anong pagninilay sa pagitan. Ang stock market at ginto ay tumaas nang husto, habang ang krudo at dolyar ay bumagsak nang malaki. Lalo na ang pagbagsak ng presyo ng langis ay tunay na kakaiba. Halos puro “trading sa emosyon” ang nangyari, at kapag humupa ang tensyon, mabilis na bumaliktad ang sitwasyon. Sa panahon ng masisikip na posisyon, kahit maliit na galaw ay maaaring magdulot ng reversal.

· Ikalawang yugto: Kumalma ang merkado, nagsimulang suriin ang tinatawag na “kasunduan sa kapayapaan,” nag-rebound ang presyo ng langis at dolyar, samantalang ang ginto ay bumaon muli sa naunang halaga.

Ang mga sumunod na balita ay nagdala ng kilabot sa merkado:

- Inilunsad ng Israel ang pinakamalaking opensiba nito laban sa Lebanon hanggang ngayon;

- Sinabi ng Iran na tatlong alituntunin sa kasunduan ng tigil-putukan ay nalabag, at ilang oras matapos ipahayag na papayagan ang mga barko sa Hormuz Strait, pansamantalang isinara ito. Ayon sa Iran, kung magpapatuloy ang Israel sa mga pagkilos militar sa Lebanon, maaaring umatras ang Iran sa kasunduang inihayag ni Trump.

Kahit nagkaroon ng kasunduan sa tigil-putukan, pinaiting ng Iran ang kontrol sa Hormuz Strait at lilimitahan ang dami ng mga sasakyang-dagat na makadaraan sa isang araw sa mga dose-dosenang, kasabay ng paniningil ng bayad sa pagdaan.

Sa huli, iba-iba ang naging reaksyon ng mga pamilihan sa pagtatapos ng araw:

- Ang US stock market (ang pinaka-“optimistic” na pamilihan) ay tumaas nang buo at halos hindi nabawi ang pag-angat—ngunit may nabuo itong malaking gap sa chart;

- Ang presyo ng ginto (ang pinaka-“tapat” na pamilihan) ay tumaas at bumaba, tinanggal ang lahat ng kinita sa araw—ginaya ng ginto ang lagay ng pandaigdigang pamilihan ngayong araw;

- Ang presyo ng langis (ang pinaka-“emosyonal” na pamilihan) ay bumagsak nang husto, pero nabawi nito ang halos 1/3 ng nawalang halaga sa rebound;

- Ang dolyar ay bumaba, at nabawi rin ang halos kalahati ng lugi sa rebound.

Parang inilatag ang manipis na dayami sa ibabaw ng sumasabog na bulkan: sumasayaw ang stock market sa damuhan, samantalang naamoy ng ginto at langis ang asupre sa ilalim ng lupa.

Mas lalong nakakalito, kahit umatake ang Israel sa Lebanon at napatigil pansamantala ang mga tanker sa Hormuz Strait, pinili pa rin ng merkado na “balewalain ang mga masamang balita,” at nanatili ang malalaking kita ng US stock market.

Sa totoo lang, gumagawa ang merkado ng “sadyang agresibong pag-aakala”: Tapos na ang pinakamasamang panahon, kung sakaling sirain ni Trump muli ang kasunduan o pahintulutan ang Israel na sirain ito, mas lalong lalaki ang presyur. Kaya, tiyak pa ring bubuksan ang Hormuz, makokontrol sa lokal na antas ang labanan, at naabot na ang pinakatuktok ng presyo ng langis. Sa madaling salita, hindi naniniwala ang merkado na “dumating na ang kapayapaan,” kundi “pustahan kung maniniwala ang iba na dumating na ang kapayapaan.”

Napakailap ng sitwasyon—hindi pa tuluyang namamatay ang lumang lohika, at hindi pa umuusbong ang bago, kaya lahat ng asset ay “nagtatantiya ng presyo.” Karapat-dapat bantayan ang bilis ng rebound ng presyo ng langis; kung mabawi nito ang $105 kahit pa may “tigil-putukan,” ibig sabihin, tuluyan nang nawalan ng bisa ang “kasunduan,” at mababasag ang katahimikan ng merkado sa isang iglap.