Hinahamon ng Goldman Sachs ang presyong hawkish: Ang pagtaas ng presyo ng langis at interes ay pansamantalang anyo lamang, ang panganib ng pagbaba ng interest rate sa mid-term ay minamaliit ng merkado

Nalaman ng Filipino ng negosyo, ang pananaw ng Goldman Sachs ay sumasalungat sa kasalukuyang estratehiya ng muling pagpepresyo na mas hawkish, na naniniwala na kung babagal ang paglago ng ekonomiya, maaaring pansamantala lamang ang mas mataas na ani. Maaaring minamaliit ng merkado ang panganib ng medium-term na easing ng polisiya, lalo na kung mas malaki ang nagiging epekto ng mataas na presyo ng langis sa aktibidad ng ekonomiya. Nauna nang sinabi ng Goldman Sachs na ang krisis sa langis ay pansamantalang magtutulak pataas ng mga rate ng interes, ngunit habang bumabagal ang paglago ng ekonomiya, kalaunan ay bababa rin ang mga rate ng interes.

Ayon sa Goldman Sachs, ang matinding pagtaas ng mga rate sa developed markets mula noong nagsimula ang digmaan sa Iran ay nagpapakita ng lumalaking pag-aalala ng mga tao na ang mas mataas na presyo ng langis ay magpapalala sa inflation at magtutulak sa mga pangunahing central bank na higpitan pa ang polisiya sa maikling panahon.

Gayunman, pinaaalalahanan ng bangko na ang mga nakaraang karanasan mula sa supply-driven na krisis sa langis ay nagpapakita na ang monetary policy ay kailangang maging mas maingat ang paglalatag ng landas pagkatapos ng inisyal na yugto. Kahit tama ang mga inaasahan ng merkado na papatibayin ang polisiya sa maikling panahon matapos ang supply disruption, karaniwan ay bumababa at hindi tumataas ang long-term trend ng mga rate ng interes.

Sinabi ni Dominic Wilson, Senior Adviser ng Goldman Sachs Global Markets Research Division, na ang oil supply shock ay nagdadala ng dalawang epekto na nagpapalito sa tugon ng mga pangunahing central bank. Sa isang banda, ang pagtaas ng presyo ng langis ay nagtutulak pataas sa headline inflation at pinapabigat ang pressure sa mga policy maker na panatilihin o higpitan ang polisiya. Sa kabilang banda, pinapababa ng mataas na gastos sa enerhiya ang aktibidad ng ekonomiya at nagdudulot ng pressure sa konsumo, corporate profitability, at pangkalahatang paglago ng ekonomiya.

Karaniwang nagreresulta ang tensyong ito sa dalawang yugto ng policy response. Sa kasaysayan, napapansin na ang mga central bank ay may tendensiyang maging mas hawkish sa unang isa hanggang tatlong buwan matapos ang oil crisis bilang tugon sa inisyal na inflation shock. Ngunit habang lumalabas ang epekto sa paglago ng ekonomiya, nagsisimulang magbago ang inaasahan sa polisiya at karaniwang bumababa ang mga rate ng interes anim hanggang siyam na buwan matapos ang krisis, habang nangingibabaw na ang downside risk sa aktibidad ng ekonomiya.

Ipinapakita ng kasalukuyang kalagayan ng merkado ang ganitong kaagap na dinamika. Dahil sa energy supply disruption na dulot ng conflict sa Iran, at ng hindi natitinag na sitwasyon sa mga pangunahing daanan tulad ng Hormuz Strait, muling lumitaw ang panganib ng energy-driven inflation, kaya't tumaas ang mga yield at bumaba ang inaasahan na magbababa ng rate.

Ngunit ayon sa pagsusuri ng Goldman Sachs, kung magpapatuloy ang impact ng oil shock, maaaring tuluyang lumipat ang pokus mula inflation control patungo sa pagpapanatili ng economic growth. Sa ganitong sitwasyon, kahit mananatili sa itaas ng target ang inflation, maaaring mapilitang paluwagin ng mga central bank ang monetary policy sa huling bahagi ng economic cycle kapag ang pagbagal ng ekonomiya ang naging pangunahing balakid.

Kaya para sa merkado, ang susi ay hindi lang kung gaano kataas ang presyo ng langis kundi gaano katagal itong mananatili sa mataas na antas, at kung gaano kalaki ang epekto nito sa paglago ng ekonomiya. Ang balanse na ito ang magtatakda kung magpapatuloy ang kasalukuyang mekanismo ng pagpepresyo para sa policy tightening o kung ito ay tuluyang babaliktad sa hinaharap.