Kahit mga kaalyado ay hindi na bumibili! Sa unang walong buwan, bumaba ng 60% ang pagbili ng US Treasury ng mga pro-Amerikanong bansa; bumagsak ng 99% ang Japan, at naitala ng Korea ang rekord na netong pagbenta.

Nalalaman ng APP ng Zhihui Finance na ngayon, kahit ang mga pinakamalapit na kaalyado ng Washington ay hindi na matatag na bumibili para sa utang ng Estados Unidos.

Ayon sa kalkulasyon ng datos mula sa Kagawaran ng Tesorarya at Kagawaran ng Estado ng Estados Unidos, sa unang walong buwan bago ang 2026, ang mga bansa at rehiyong lubos na kaalyado ng Estados Unidos ay netong bumili ng US$174.3 bilyon ng mga medium at long-term na Amerikano na utang, hindi kasama ang short-term Treasury bills, na siyang pinakamababang tala mula noong pareho panahon ng 2021, bumaba ng mahigit 60% year-on-year.

Bukod-tanging kapansin-pansin ang pagbabagong ito sa Asya—ang mga ekonomiyang may matagal na surplus ay binabawasan na ang paglalagak ng kanilang labis na pondo sa US Treasuries. Ang Japan, ang pinakamalaking foreign holder ng US Treasuries, ay netong bumili lamang ng $389 milyon sa unang walong buwan ngayong taon, bumaba ng 99% year-on-year; ang South Korea ay netong nagbenta ng $23.8 bilyon, pinakamalaki simula pa noong 1977; ang Taiwan ay pareho ring nagbenta kaysa bumili.

Ang paglipat ng pondo ay hindi sanhi ng iisang dahilan. Bihirang maghayag ang mga gobyerno ng hangarin na umalis sa US Treasuries, at hindi kayang pag-ibahin ng istatistikal na base na ito ang opisyal at pribadong pagbili sa loob ng isang bansa. Kabilang sa mga salik ay ang paghina ng lokal na pera, pagtaas ng lokal na yield, pagtaas ng atraksyon ng mga stock assets, at dagdag pa ang pangamba sa hindi tiyak na polisiya ng Amerika.

Sinabi ni Masahiko Loo, senior fixed income strategist ng State Street Global Advisors (na may hinahawakang yamang lagpas $6 trilyon): "Hindi nawalan ng banyagang mamimili ang pamilihan ng US Treasuries, kundi nawalan ng awtomatikong, pasibong mamimili. Habang palaki nang palaki ang uncertainty ng polisiya ng Amerika, lalong hindi matibay ang lohika ng structural over-allocation at habitual recycling ng surplus pondo sa US Treasuries."

Umakyat na ng mahigit $40 trilyon ang government debt ng Estados Unidos, lalong nagpapalalim ng dependensya ng pinakamalaking ekonomiya ng mundo sa mga mamumuhunan upang tustusan ang paggasta nito. Samantala, ang mga taripa ni Trump at hindi tiyak na mga patakaran ng Amerika ay nagdulot ng pag-aalala tungkol sa pangmatagalang kinabukasan ng dolyar. Tumaas din ang mga yield sa mga pamilihan mula Japan hanggang Europa, kaya mas marami nang alternatibo ang mga global investor kaysa US Treasuries.

Tradisyunal na modelo ng mga mataas mag-ipon na ekonomiya sa Asya na ipalit ang kanilang trade surplus sa dolyar, tapos ay i-invest ito sa US Treasuries. Ngayong taon, humina ang kanilang lokal na pera, nagbawas ng buying power, kaya kinailangan ng maraming bansa na gumamit ng foreign reserves upang suportahan ang currency.

Bumaba sa apatnapung taon na pinakamababa ang yen; ayon sa datos, ibinenta ng awtoridad ng Hapon ngayong tag-init ang bahagi ng US Treasuries at iba pang securities para suportahan ang yen. Bumaba rin ang won sa pinakamababang antas mula 2009 at bahagyang bumalik pataas.

Walang malinaw na inilabas na mga hakbang ang mga opisyal ng bawat bansa. Noong Mayo ngayong taon, sinabi ng isang mataas na opisyal ng Japan Ministry of Finance na maaaring magkaroon ng kabaligtaran epekto ang pagbebenta ng US Treasuries upang suportahan ang yen, at batid ng awtoridad ang risk ng pagbawas sa holdings; noong Setyembre, sinabi ng Bank of Korea na plano nilang palawigin ang investment scope ng bahagi ng kanilang foreign reserves na pinamamahalaan ng lokal asset management institutions, imbes na limitahan lang sa US Treasuries.

Paliwanag sa Istatisikal na Base

Maaring may pagka-subjective ang pagtukoy ng "consistency ng posisyon". Ang pagsusuri sa artikulong ito (isang update mula sa unang inilabas noong Pebrero) ay ginamit ang datos ng US Department of State, base sa kung gaano kadalas na sumang-ayon ang boto ng mga bansa sa mahahalagang resolusyon ng UN kasama ng Estados Unidos, at hinati sila sa pinaka-consistent, pinaka-inconsistent, at neutral. Madalas gamitin ng mga akademiko ang ganiyang paraan para tukuyin ang mga kaalyado at kontra.

Halimbawa, ang matagal nang military ally na Australia ay nilagay sa pinaka-consistent, habang ang kapitbahay ng US na Mexico ay napasama sa neutral na kategorya.

Istatistikang sinusukat ang net buying (bili minus benta) ng US Treasuries na may orihinal na maturity ng isang taon pataas, sinaklaw ang 57 bansa at rehiyon, pati na ang opisyal at pribadong mamumuhunan.

Maari ring mapabilang sa bansang kinabibilangan ng custodial o middleman ang mga securities na hawak, imbes sa totoong may-ari, ayon sa datos ng Treasury. Kaya minsan ang mga bilang para sa UK at Belgium ay aktuwal na nagpapakita ng investments na galing sa ibang bansa.

Mas Maraming Asset Choices

Kahit na lumalabas ang pondo mula Asya, hindi awtomatiko ang US Treasuries bilang unang pagpipilian.

Ayon kay Brad Setser, senior fellow sa Council on Foreign Relations at dating opisyal ng Treasury, "Mas gusto ng pondo mula South Korea ang stocks, habang sa Taiwan ay lumilipat sa equity assets at deposits. Kaya ilan sa mga bansang may malaking surplus, hindi na malaking net buyer ng US Treasuries."

Nakikita ni Setser ito bilang bahagi ng mas malawak na "dereservification" na trend: mas marami na ang offshore assets na hindi inilalagay sa traditional official central bank foreign reserves, kundi hawak na ng mga pension fund, mga state bank, at iba pang malalaking institusyon. Hindi ito de-dollarization, ngunit nagdudulot ito ng pagbaba sa opisyal na demand para sa US Treasuries.

Sinabi ni strategist Andrede Silva: "Patuloy na tumataas ang gastos sa dollar financing na pumipinsala sa returns ng US Treasuries; kasabay nito, tumataas din ang yields ng Japanese government bonds, kaya gumaganda ang local asset opportunities."

Pati sa iba pang rehiyon, tumataas din ang yields na nagbibigay ng bagong opsyon sa mga mamumuhunan. Sabi ni Yang Joo Kyung, global fixed income head ng Kiwoom Asset Management ng South Korea, nananatili silang maingat sa US Treasuries at mas nakikita niyang attractive ang Japanese government bonds.

Mas marami ring dahilan para panatilihin ng Japanese investors ang pondo sa loob ng bansa. Sa pagtaas ng domestic yields sa pinakamataas sa dekada, lumiit ang extra returns na maaari nilang makuha sa pag-invest sa ibang bansa.

"Kaalyado ng US ang Japan, at talaga namang may mga senyales na nagsimula nang i-unwind ang mga carry trade," ani Oliver Levingston, G-10 FX at rate strategist ng Bank of America Securities. Ang carry trade ay yaong hihiram ng murang yen at i-invest sa ibang bansa na may mataas na yields.

Pero hindi ibig sabihin ay mawawalan ng mamimili ang Amerika. Sumabak na ang mga pribadong mamumuhunan gaya ng hedge funds, mga bangko, at mutual funds, at itinaas ang share nila sa US federal debt sa humigit-kumulang 70%, halos pinakamataas simula pa noong 1990.

Pero mas sensitibo sila sa presyo. Para kina Treasury Secretary Scott Besant at Federal Reserve Chairman Kevin Walsh, ibig nitong sabihin na kung magkakaroon ng pangamba ang investors sa monetary policy, kalagayan ng ekonomiya, patuloy na paglaki ng US deficit o mga signal mula sa White House, posibleng mag-react nang matindi ang market.

Ang ganitong mataas na sensitivity ang nagtulak sa benchmark 10-year US Treasuries yield na minsan ay pumalo ng 5% ngayong taon; hanggang Miyerkules sa Asian session, nanatili ang yield sa 5.01%.

Pinaka-inconsistent na Bansa

Noong Enero–Agosto, ang mga bansang may pinakamalaking diprensiya sa posisyon ng Washington ay netong bumili ng kabuuang $17.1 bilyon sa US Treasuries, tinatapos ang apat na taon ng sunod-sunod na netong pagbenta sa parehong period, ngunit ang laki nito ay ikasampu lamang ng dami ng binili ng pro-US bloc.

Nananatiling pinakamalaking nagbawas ang China, higit pa kaysa South Korea. Ang Belgium (na pinaniniwalaang may hawak na bahagi ng Chinese accounts) ang pangatlo sa pagbawas; sa kabilang banda, UK, Hong Kong, at India ang pangunahing nagdagdag.

"Ang patuloy na pagbebenta ng China ay tugma sa mas matagalang diversified allocation," ani Laura Cooper, macro credit head ng Nuveen sa London.

Sa katunayan, hindi ito ang unang beses na umatras ang mga kaalyado ng Amerika mula sa US Treasuries. Noong 2020, sa kasagsagan ng global liquidity scramble dala ng COVID-19 pandemic, nagbenta rin ng malakihan ang mga bansang ito.

Gayunpaman, ang US Treasuries market na aabot ng $32 trilyon ay wala pa ring kapantay pagdating sa depth, liquidity, at halos 24/7 na trading, at nananatiling pamantayan ng dolyar bilang global reserve currency.

Hanggang Agosto, foreign investors pa rin ang may hawak ng $7.85 trilyon ng US Treasuries, malapit sa kasaysayang pinakamataas, ngunit ang bahagi nila sa market ay bumaba mula 52% noong 2012 hanggang sa mas mababa sa ikatlong bahagi ngayon.

"Tumingin ka sa buong mundo, napakakonti ng asset na maaaring pumalit sa US Treasuries," ani Robert Tipp, global bonds head ng PGIM, "Kaya kahit paunti-unting magre-rebalance at magbabawas ang ibang bansa, laging may tatanggap ng pondo mula sa iba pa."

Hindi rin naman tinatalikdan ng dayuhang pondo ang US assets: bahagi ay lumilipat sa US stocks at corporate bonds, tanda na may tiwala pa rin sa mga American companies, bagamat bumababa ang kagustuhan sa US Treasuries allocation.

Pero ang bagong batch ng mga mamimili na pupuno sa puwang, malamang ay hihingi ng mas mataas na risk premium, hindi na gaya noon na walang pakialam sa gastos at tuloy-tuloy na tumusto sa US fiscal financing katulad ng mga dating kaalyado.

Inilarawan ni Shoki Omori, chief fixed income strategist ng Deutsche Bank Japan: "Parating namang natatapos ng Amerika ang pag-issue ng utang; ang tanong ay kung sa anong interest rate at gaano ito ka-volatile. Yung mga dating kaalyado, may dala silang matiyaga at hindi sensitive sa presyo na long-term funding—at ‘yan ang hindi nababalik kahit anong presyo ng bond."