Ang Bangko Sentral ng Hapon ay lumipat sa "anti-inflation" na mode! Ipinahihiwatig ni Kazuo Ueda na may natitirang puwang para sa pagtaas ng interest rate, at ang aksyon ngayong Disyembre ay tinututukan

Nalalaman mula sa APP ng Pananalaping Panmatyag ng Filipino, pinanatili ng Banko Sentral ng Japan ang kanilang policy rate sa 1.25% nitong Biyernes, ngunit ang mga pahayag ni Gobernador Kazuo Ueda sa press conference makaraan ang pagpupulong ay naghatid ng higit na mahalagang senyales ng polisiya kaysa mismong desisyon sa rate. Sa pag-abot ng potensyal na implasyon sa antas na halos tugma sa layuning 2%, ang pokus ng Banko Sentral ay lumilipat mula sa pagpapataas ng presyo patungo sa pagpigil na lumagpas ang implasyon sa target. Tuwirang sinabi ni Ueda na hindi maghihintay ang Banko Sentral na kusa na lang mag-ankla ang inaasahang implasyon, kundi i-aadjust ang polisiya batay sa ekonomiya, presyo at kalagayang pinansyal kapag kinakailangan. Sa madaling salita, ang yugto ng pagtutulak ng Banko Sentral ng Japan sa 2% inflation target ay papalapit na sa katapusan, at papasok na sa bagong yugto ng normalisasyon ng monetary policy.

Pinakamahalagang punto sa pahayag ni Ueda ay ang paliwanag niya sa hangganan ng “naabot na ang target” at “hindi pa natutuparan ang target”.

Sinabi niya, na ang potensyal na implasyon sa Japan ay umabot na sa antas na tugma sa price target, ngunit ang minimithi ng Banko Sentral ay masusustena at matatag na pagsasakatuparan ng 2% inflation target, “Sa ganitong pananaw, hindi pa namin natatamo ang target.” Hindi ibig sabihin nito na maghihintay na lang ang Banko, kundi kailangang ayusin ang monetary policy upang maankla sa paligid ng 2% ang potensyal na implasyon.

Ipinapakita ng pahayag na ito ang pagbabago sa policy reaction function ng Banko Sentral ng Japan. Dati, matagal na kinatatakutan ng Banko Sentral ang kakulangan ng implasyon kaya nakatuon sa pag-alis sa deflation at pagtulak pataas ng presyo; ngunit ngayon, dahil halos abot na ng potensyal na implasyon ang target, mas pinahahalagahan na ng Bangko kung ang inflation expectation ay mananatiling malapit sa 2%, kundi pati na ang posibilidad na lalo pang magtulak pataas ng presyo ang pagtaas ng presyo ng enerhiya at hilaw na materyales.

Partikular na binigyang-diin ni Ueda na ang inflation expectations sa Japan ay hindi pa talaga matatag sa palibot ng target. Patuloy na pagmamasdan ng Bangko ang maraming indicators, ngunit mas mahalaga umano ang pag-unawa sa mekanismo sa likod ng pagbabago ng presyo, lalo na kung ang medium- to long-term inflation expectation ay naankla na malapit sa target. Idinagdag din niya na kapag naabot ang 2% na potensyal na implasyon, hindi kanais-nais na sumobra ang presyo kaya dapat harapin nang wasto ng Bangko ang risks ng mas mataas na inflation.

Ang tono ng pahayag ay hawkish dahil hindi na kailangang maghintay ang Banko Sentral na muling makita ang kitang-kitang pagtaas ng implasyon bago maghigpit ng polisiya. Hangga’t malapit na sa target ang potensyal na inflation, maluwag pa rin ang pinansyal na kondisyon at patuloy ang risks pataas, may matibay na batayan para sa karagdagang rate hike.

Sa likod ng “hindi maghihintay”: Ang bilis ng pagtaas ng rates ay depende sa datos at cumulative effect

Pagdating sa susunod na hakbang sa policy path, hindi nagbigay si Ueda ng malinaw na iskedyul ng pagtaas sa rate, pero hindi rin niya binigyan ng dahilan ang merkado upang mapanatag ang paghihintay.

Sinabi niya, na ang bilis ng mga susunod na rate hike ay malaki ang magiging basehan sa mga datos na ilalabas pa lang, at hindi maaaring itakda ng Banko Sentral nang maaga kung ilang buwan ang pagitan ng bawat pagtaas. Tuwing policy meeting, bibigyang halaga ng Bangko ang posibilidad ng pagsasakatuparan ng baseline economic at price outlook, at isasaalang-alang ang mga kaugnay na panganib.

Ibig sabihin nito, hindi plano ng Banko Sentral na magpatupad ng rate hike sa fixed schedule, pero hindi rin isinasantabi ang posibilidad ng pagkilos kada ilang buwan. Binigyang-diin ni Ueda na kailangang suriin ng Bangko ang risks ng sobra o over-shooting na implasyon at kung gaano kaluwag ang kasalukuyang kondisyon sa pananalapi.

Sa tanong hinggil sa neutral rate, inamin ni Ueda na hindi madaling matukoy kung kailan aabot ang policy rate sa neutral level. Kailangan suriin ng Bangko ang cumulative effect ng mga nagdaang rate hike dahil hindi pa lubos na naipapasa sa financial conditions ang lahat ng epekto ng mga dating adjustment sa rate. Sinabi niya na kailangan pang paliitin ng Banko ang agwat ng policy rate at neutral rate, at unti-unting ayusin ang degree ng monetary easing.

Ito rin ang dahilan kung bakit hindi nagsagawa ng sunud-sunod na rate hike ang Banko Sentral ngayong meeting. Mas nais ng Bangko na obserbahan pa ang epekto ng mga naunang rate hike sa loan conditions, aktibidad ng ekonomiya, at presyo, kaysa kaagad magpatupad ng aksyon dahil lang sa pag-abot sa 2% na potensyal na implasyon.

Ang pagdedesisyon na panatilihin ang rate ay ipinasa sa boto na 8 laban sa 1. Ang hawkish na kasapi na si Hajime Takata ang tumutol sa status quo at iminungkahing itaas ang policy rate sa 1.5%. Ipinapakita ng diferensyang ito ang pag-usbong ng panawagang pabilisin ang normalisasyon ng policy sa loob ng leadership.

Pagpapasa ng gastos ng enerhiya sa consumer, usapan sa sahod ay nananatiling mahalagang variable

Ang pananaw ni Ueda sa inflation risk ay nag-iiwan din ng espasyo para sa susunod na rate hike.

Pinalutang niya na ang tensyon sa Gitnang Silangan ay nagtataas ng gastos sa enerhiya at hilaw na materyales, na noon pa’y kitang-kita na sa inter-company prices at ngayon, batay sa datos ng Setyembre at Oktubre, ay lalong umiigting sa consumer prices. Habang ipinapasa ang cost pressure sa konsumo, maaaring tumaas pa ang potensyal na implasyon.

Ngunit hindi lamang short-term na epekto ng energy price hike ang kailangang pagmasdan ng Banko Sentral, kundi pati kung ang mga pagbabagong ito ay kayang magtulak ng mas matagalang mekanismo ng implasyon sa pamamagitan ng sahod, presyo ng serbisyo at inflation expectations.

Sa pananaw ni Ueda, para manatiling nakaankla sa 2% ang potensyal na implasyon, kelangang mag-usap ang mga kumpanya at unyon ng manggagawa sa paniniwalang ang inflation ay manatili sa paligid ng 2% sa hinaharap. Sinabi niya na ang average na consumer inflation ngayong taon ay maaring nasa 2% o bahagyang mababa pa, kaya kailangan ng Bengko na mapanood kung paano ito makaaapekto sa spring wage negotiations sa susunod na taon.

Ang sustainability ng sahod ay isa sa mahalagang batayan sa pagbibigay hatol ng Banko Sentral kung ang implasyon ay tunay na may endogenous drive. Kung tuluyang magtataas ng sahod ang mga kumpanya at naipapasa ang labor cost sa presyo ng goods at services, posibleng mabuo ang mas matatag na wage–price cycle sa Japan; ngunit kung ang pagtaas ng presyo ay pangunahing dulot ng gastos sa enerhiya at import, nananatiling may kawalang-katiyakan ang patuloy na implasyon.

Ipinapakita rin sa quarterly outlook report ng Banko Sentral noong Biyernes ang pagpapahalaga sa price risk. Tinaas ng Bangko ang forecast sa core CPI growth para sa fiscal year hanggang sa Marso 2028 mula 2.4% tungo sa 2.6%, at sinabi na ang long-term inflation expectations ay umiikot sa 2%. Inilahad din ng report na inaasahang dahan-dahang lalago ang ekonomiya ng Japan, ngunit nananatili ang kawalang-katiyakan dahil sa kalagayan sa Gitnang Silangan at pagtaas ng energy costs.

Tumaas ang inaasahan sa rate hike sa Disyembre, nagsimula nang maghanap ang Japanese bond market ng bagong pricing anchor

Mas pinatibay ng talumpati ni Ueda ang pananaw ng merkado na maaaring magtaas muli ng rate ang Bangko ngayong taon. Ayon sa survey ng Reuters sa mga ekonomista, halos 80% ng naniniwalang Banko Sentral ng Japan ay magtataas ng rate ngayong Q4, ay nagsasabing maaaring mangyari ito sa Disyembre. Inirerekomenda rin ng Citi, Mitsubishi UFJ, at iba pang institutions na Disyembre o Enero ng susunod na taon ang posibleng susunod na rate hike.

Sa kabila nito, ang policy expectation para sa short-end rates at ang yield ng long-term Japanese government bond ay hindi lubusang sumusunod sa parehong lohika. Mas nakikita ng short end ang pananaw ng merkado sa susunod na rate action ng Banko Sentral ng Japan; ang long end ay apektado din ng future rate path, inflation expectation, sovereign supply, at term premium.

Noong Oktubre, umabot ng 4.25% ang yield ng 30-year Japanese government bond sa kasaysayan, at bumaba na sa 3.84% nitong Oktubre 30. Ang pag-rollback ng long end yield ay sumasalamin sa nagbabagong pagpepresyo ng merkado sa Japanese government bonds, ngunit hindi ito nangangahulugan na nawala na ang alalahanin ng investors sa posibleng rate hike ng Banko Sentral.

Sa katunayan, nagsimula nang muling dagdagan ng ilan sa mga global asset managers ang kanilang exposure sa Japanese government bond kamakailan. Ayon sa Bloomberg, selectively nangdadagdag ng mid- to long-end Japanese government bond ang Allianz Global Investors, habang itinataas ng BNP Paribas Asset Management ang 20 at 30-year JGB positions mula sa “very small scale” sa simula ng taon patungong “medium scale.” Pabor din ngayon ang T. Rowe Price sa mas mahahabang maturities na Japanese government bonds.

Kabilang dito, ang ilang flexible strategy ng BNP Paribas Asset Management ay long ang 20-year at 30-year JGB at short ang 2-year at 5-year JGB, nagbabakasakaling mag-flat ang yield curve. Hindi ito simpleng taya na hihinto na ang Banko Sentral sa rate hike, kundi isang pananaw na short-end rates ay maaaring magpatuloy na tumaas dahil sa normalization, habang ang long end ay posibleng makinabang sa dating mataas na yield at market re-evaluation ng future rate path.

Dahil dito, ang pangunahing tanong ngayon sa merkado ng Japanese bonds ay nag-migrate mula sa “kelan muling magtaas ng rate ang Banko Sentral” patungo sa “hanggang saan mauuwi ang rate normalization.” Kung bumuo ng consensus ang investors hinggil sa end point ng tightening, posibleng hindi na sabayan ng long-end yields ang bawat pag-igting ng short-end rate expectations.

Mula rate normalization patungo sa balance sheet adjustment, mas lumalalim pa ang paglayo ng Banko Sentral ng Japan mula sa maluwag na era

Maliban sa pahayag ni Ueda, inanunsyo rin ng Banko Sentral ng Japan nitong Biyernes ang pagbilis ng pagbebenta ng hawak nilang ETF (exchange traded fund). Magsisimula Enero 2027, itataas ng Bangko ang dami ng ibinebentang ETF mula sa kasalukuyang 330 bilyong yen taun-taon patungong 860 bilyong yen (ayon sa book value).

Sa bagong bilis ng pagbebenta, tinatayang aabutin ng humigit-kumulang 43 taon upang maitama sa market ang hawak, mas maikli kaysa sa dating tantiya na 112 taon. Bagama’t mananatiling sobrang haba ng proseso, ang pagtaas sa scale ng pagbebenta ay senyales ng patuloy na pag-aadjust ng Banko Sentral sa assetts na naipon noong malaking monetary easing.

Ang pasya na ito at ang pagbabago sa rate policy ay magkaugnay: hindi lamang kailangang itaas nang paunti-unti ang policy rate, kundi dapat na ring dahan-dahanang lisanin ang mga hindi konbensiyonal na easing measures. Gayunman, ang totoong epekto ng ETF selling sa market ay depende pa rin sa bilis ng pagbebenta, market volume, at kayang saluhin ng investors, kaya’t hindi dapat itong intindihin bilang isang short-term major dumping shock.

Para sa yen, mas maliwanag na pag-stress ng Banko Sentral ng Japan sa inflation risk at pagpapanatili ng puwang sa rate hike ay teoretikal na makakatulong na hindi lumaki masyado ang US-Japan rate differential at may maibabalik sa yen ang support. Pero ang galaw ng yen ay naka-depende pa rin sa policy path ng Federal Reserve at yield ng US Treasuries, at ang hawkish stance lang ng Banko Sentral ay hindi pa sapat upang asahan ang malalim at tuloy-tuloy na paglakas ng yen.

Para sa pandaigdigang bond market, mahalaga ring obserbahan ang galaw ng long-end yield ng Japan. Maaaring palakasin ng pagtaas ng Japanese government bond yields ang appeal ng local assets para sa domestic institutions, at sa gayo’y makaapekto sa allocation ng Japanese investors sa US, European at iba pang foreign bonds. Gayunpaman, ang real flow ng pondo ay nakaasa din sa fx hedging cost, foreign bond yields, at liability structure ng mga institusyon kaya’t hindi dapat agad bigyang kahulugan mula sa isang policy meeting lamang ng Banko Sentral ng Japan.

Sa pangkalahatan, ang pananatili ng Banko Sentral ng Japan sa rate ngayong Biyernes ay hindi nangangahulugan na mas nagiging maingat o muling nagiging dovish ang stance nila. Ang tunay na mensahe ni Kazuo Ueda ay: sa oras na umabot na sa katulad ng 2% target ang potensyal na inflation, dapat na ilipat ng Bangko ang focus mula sa pagtulak pataas ng inflation patungo sa pagpigil ng pagka-overheat nito. Kailangan pa ring panoorin ang sahod, inflation expectations at cumulative impact ng past rate hikes, pero malinaw na ang direksyon ng karagdagang policy tightening.

Para sa merkado, maaaring mangyari ang susunod na rate hike sa Disyembre, pero mas mahalaga kaysa sa tiyak na petsa ay ang unti-unting pag-aanunsiyo ng Banko Sentral ng goal at hangganan ng normalisasyon ng monetary policy. Ang Japanese bond, yen, at global asset allocation ay magsisimulang mag-presyo ayon sa bagong policy framework na ito.