Citigroup ay optimistiko sa mga international oil companies: Pagbabagong muli ng low-cost resource reserves, inaasahang magpapasigla sa energy sector upang baligtarin ang dekada ng undervaluation

Ayon sa ulat mula sa Zhihui Finance APP, binigyang-diin ng Citi sa pinakabagong research report nito na anuman ang magiging resulta ng mga negosasyon sa sitwasyon sa Gitnang Silangan, isang bagay ang nananatiling totoo: mula nang sumiklab ang kaguluhan, mas tiningnan ng merkado ang krisis na ito bilang isang panandaliang kaganapan sa merkado ng commodities, hindi bilang isang insidente sa stock market. Tumaas ng 80% ang spot price ng diesel, at 170% naman ang presyo ng natural gas sa Europa. Gayunpaman, sa kaparehong panahon, ang outperformance ng energy stocks kumpara sa pandaigdigang merkado ay 12% lamang. Ipinapakita nito na kapag nalutas ang krisis, ang epekto ay mas inaasahang makikita sa muling pagsasaayos ng macro environment, sa halip na sa mismong energy stocks.

Sa isang kapaligiran kung saan ang presyo ng langis ay nasa mid-$70 na antas, naniniwala ang Citi na kayang magbigay ng 7% hanggang 8% na free cash flow yield ang global International Oil Companies (IOCs), at makamit ang 4% hanggang 5% na tunay na paglago sa loob ng isang yugto ng panahon. Nangangahulugan ito na ang kanilang combined return rate (yield plus growth rate) ay mas mataas kaysa sa cost of equity (CoE) ng industriya. Naniniwala ang Citi na ito ay nagbibigay daan upang maumpisahan ng sektor ang pagbawi mula sa matagal na undervaluation nito kontra sa kabuuang merkado sa nakaraang 10 taon.

Ayon pa sa Citi, ang energy sector ay nasa gitna ng mga isyung pampulitika, kapwa sa nalalapit na halalan sa US at sa mga protesta sa Europa na dulot ng isyu sa gastusin sa pamumuhay. Bagama't madaling isisi ng merkado ang maraming responsibilidad sa sitwasyon sa Gitnang Silangan, naniniwala ang institusyon na parte lamang ito ng buong problema.

Tuloy-tuloy na tumataas ang demand sa electrification, na nagdudulot ng malakas na inflationary pressure sa energy sector dahil mas mataas ang gastos ng mga teknolohiyang kaugnay nito kumpara sa kasalukuyang global energy system. Sa ngayon, malaki pa rin ang kalakip na pagsandig ng global energy system sa mataas na energy density ng langis, natural gas, at coal.

Napagtatanto na ng mga pulitiko at mamumuhunan na mas kumplikado ang energy system transition kaysa sa tinatantiyang inaasahan ng ilan. Naniniwala ang Citi na ito ay nagbibigay ng oportunidad upang mabawi ng energy sector ang matagal na nitong pagbaba ng halaga sa loob ng 10 taon. Gayunman, hindi inaasahang magiging madali at diretso ang proseso ng value recovery na ito.

Para sa energy industry, ang hamon ay kung paano mahikayat ang merkado na maniwala na: kahit na bahagyang bumaba ang kalidad ng resource reserves nitong mga nagdaang taon (sa nakaraang 6 na taon, ang average na reserve life ayon sa SEC methodology ng global IOCs ay lumiit ng 8%), nananatili pa rin ang matibay na hanay ng investment opportunities ng sektor na sapat upang matugunan ang inaasahang paglago ng global energy demand sa hinaharap.

Sa kabutihang-palad para sa energy sector, kasabay ng pagbabagong ito sa market environment ay ang pag-usbong ng maraming bagong oportunidad. Lahat ng Venezuela, Iraq, Canada, at Argentina ay nagiging mga bansa na may saganang resources, unti-unting nagbubukas sa dayuhang pamumuhunan, at pinapabuti ang kanilang fiscal terms.

Ayon sa Citi, may potensyal na magkaroon ng dagdag na development opportunity na 10 million barrels kada araw sa maikling panahon, na ang break-even oil price ay mababa sa $60 kada barrel, at kalahati ng mga proyektong ito ay may break-even price na mababa sa $40 kada barrel. Nangangahulugan ito na kaya ng energy sector na buuing muli ang project reserves sa kompetitibong gastos. Higit pa rito, tila lahat ng mga bansang ito ay may malaki-laking resource reserves na maaaring magpatuloy na linangin, at ang potensyal para sa paglago ay mas malawak kaysa sa mga short-term investment opportunity na ito.