Ceny ropy mogą czekać „wielki spadek”? Besent: Po zakończeniu konfliktu z Iranem ropa może spaść do 40-50 dolarów

Aplikacja informacyjna finansowa uzyskała informację, że amerykański sekretarz skarbu Besent stwierdził, iż po zakończeniu konfliktu z Iranem międzynarodowe ceny ropy mogą znacząco spaść, nawet do poziomu 40–50 dolarów za baryłkę. Wraz ze spadkiem cen energii, globalne rentowności obligacji, które ostatnio wzrosły przez rosnące ceny ropy i obawy o inflację, także mogą zacząć się obniżać. W piątkowym wywiadzie powiedział, że po zakończeniu konfliktu z Iranem światowy rynek ropy może ponownie przejść w wyraźny stan nadpodaży.

Besent powiedział: „Ostatecznie wyjdziemy z tego konfliktu z Iranem, spodziewam się wtedy spadku cen ropy”. Dodał dalej, że w przyszłości na rynek wejdzie znacząca nowa podaż, „ropa może spaść do 50 dolarów, a nawet 40 dolarów”, wtedy rynek ropy może wejść w bardzo wyraźną nadpodaż.

Besent nie podał jednak konkretnych ram czasowych zakończenia konfliktu z Iranem. Obecnie nie ma wyraźnych oznak zakończenia działań wojennych. W tym tygodniu nawet jeden z republikańskich członków Komisji Sił Zbrojnych Izby Reprezentantów USA określił obecną sytuację militarną jako „utknięcie w martwym punkcie”.

Na skutek wzajemnych uderzeń militarnych pomiędzy USA a Iranem w tym tygodniu, międzynarodowe ceny energii wyraźnie wzrosły. W piątek Brent pozostawał powyżej 95 dolarów za baryłkę, na poziomie bliskim najwyższym od lipca; amerykańska West Texas Intermediate (WTI) utrzymywała się na poziomie około 91 dolarów za baryłkę.

Oznacza to, że jeśli prognozy Besenta dotyczące cen ropy po wojnie się potwierdzą, ceny ropy mogą spaść prawie o połowę w stosunku do obecnych poziomów.

Ostatni wzrost cen ropy stał się jednym z głównych czynników presji na globalnym rynku obligacji. Rosnące ceny energii zwiększyły obawy o ponowne przyspieszenie inflacji, co popchnęło inwestorów do podwyższania oczekiwań wobec przyszłych poziomów stóp procentowych. W tym tygodniu rentowność 10-letnich obligacji USA osiągnęła najwyższy poziom od 2023 roku, a rentowności referencyjne obligacji na świecie również rosły.

Besent uważa, że obecnie zależność między stopami procentowymi a cenami ropy jest szczególnie silna. Zaznaczył, że korelacja pomiędzy stopami procentowymi a cenami ropy znajduje się obecnie na bardzo wysokim poziomie; po zakończeniu konfliktu z Iranem spadek cen energii pomoże złagodzić ogólną presję inflacyjną i dodatkowo wesprze spadek rynkowych stóp procentowych.

Powiedział: „Konflikt z Iranem w końcu się zakończy, wtedy stopy procentowe i krótkoterminowy wzrost ogólnej inflacji także wyhamują.” Oznacza to, że według Besenta, ostatni gwałtowny wzrost rentowności obligacji USA nie oznacza pełnej strukturalnej zmiany perspektywy inflacji w USA, a znacząca część presji pochodzi z szoku cen energii wywołanego konfliktem z Iranem. Jeśli po zakończeniu wojny światowa podaż ropy znów się rozluźni, szybki spadek cen ropy może równocześnie złagodzić presję inflacyjną i na rynku obligacji.

Jednocześnie Besent zbagatelizował wpływ ewentualnego zmniejszenia portfela obligacji USA przez norweski państwowy fundusz majątkowy.

Jako jeden z największych państwowych funduszy majątkowych na świecie, norweski fundusz rozważa obniżenie alokacji obligacji USA. Według analityków, jeśli plan ten zostanie wdrożony, jego portfel obligacji USA może zmniejszyć się o około 75 miliardów dolarów. W obliczu ogromnych potrzeb finansowych rządu USA i rosnącej wrażliwości inwestorów na popyt na obligacje długoterminowe, ta informacja dodatkowo wywołała obawy rynku o popyt na obligacje rządowe USA.

Besent uważa jednak, że Norwegia nie po prostu wycofuje się z aktywów USA, ale raczej dokonuje ponownej alokacji środków w ramach aktywów amerykańskich, aby uzyskać wyższe zyski.

Stwierdził, że jeśli norweski fundusz majątkowy planuje zwiększyć inwestycje w obligacje Fannie Mae, Freddie Mac czy Ginnie Mae, jest temu „bardzo przychylny”.

Fannie Mae i Freddie Mac to amerykańskie instytucje finansujące nieruchomości z upoważnieniem rządu; Ginnie Mae to federalna instytucja finansowania nieruchomości, której obligacje zwykle oferują wyższe stopy zwrotu niż obligacje skarbowe USA. Według Besenta, nawet jeśli norweski fundusz obniży portfel obligacji USA, nie musi to oznaczać pełnego wycofania zagranicznego kapitału z amerykańskich aktywów finansowych.

Mimo wszystko wiadomość o potencjalnym ograniczeniu portfela obligacji USA przez norweski fundusz pojawia się w dość wrażliwym momencie. Wskaźnik zadłużenia federalnego USA niedawno przekroczył rekordowe 40 bilionów dolarów, ogromne potrzeby finansowe oznaczają, że rząd USA musi stale przyciągać krajowych i zagranicznych inwestorów do zakupu obligacji skarbowych.

Obecny rynek obligacji USA znajduje się tym samym pod wpływem wielu czynników: deficytu budżetowego, ogromnej podaży obligacji, wzrostu cen energii oraz oczekiwań inflacyjnych. Według Besenta, kluczową zmienną mogącą złagodzić te presje jest przyszły ruch cen ropy po zakończeniu konfliktu z Iranem – jeśli ropa rzeczywiście gwałtownie spadnie z obecnych ponad 90 dolarów do przedziału 40–50 dolarów, to nie tylko szybko zmniejszy presję inflacyjną wynikającą z energii, ale także może stać się istotnym katalizatorem dla ponownego spadku rentowności obligacji USA.