Podwyżka stóp procentowych przez Bank Japonii nadal nie poprawia pozycji jena; fundusze hedgingowe ponownie otwierają krótkie pozycje; długie pozycje na dolarze amerykańskim nadal rosną

Aplikacja finansowa StockNews zyskała informację, że mimo oczekiwanej podwyżki stóp procentowych przez Bank Centralny Japonii w zeszłym miesiącu, stanowisko polityczne instytucji nie było tak jastrzębie, jak oczekiwał rynek, a znacząca różnica w stopach procentowych między USA a Japonią nadal się utrzymuje, przez co jen japoński wciąż mierzy się z presją deprecjacji. Najnowsze dane Commodity Futures Trading Commission (CFTC) pokazują, że fundusze hedgingowe ponownie ustanowiły pozycje krótkie na jenie, odwracając wcześniejsze dwutygodniowe zakłady na wzrost wartości tej waluty. Jednocześnie środki spekulacyjne dodatkowo zwiększyły pozycje długie na dolarze i po raz pierwszy od 2024 roku przeszły na netto krótkie pozycje na funcie brytyjskim, co odzwierciedla wzrost optymizmu wobec dolara na rynku walutowym.

Z danych CFTC wynika, że w tygodniu zakończonym 29 września nominalna wartość netto krótkiej pozycji funduszy lewarowanych na jenie wyniosła około 210 miliardów jenów (ok. 1,3 miliarda dolarów). Konkretnie rzecz biorąc, netto pozycje funduszy lewarowanych na jenie zmieniły się z 4 472 kontraktów długich w poprzednim tygodniu na 16 809 kontraktów krótkich, co oznacza zmianę o 21 281 kontraktów w zaledwie tydzień i całkowite odwrócenie zdobytych wcześniej pozycji długich.

Kurs jena wobec dolara słabnie trzeci tydzień z rzędu, mimo że ostatnio przedstawiciele japońskiego rządu komentowali presję na jen i potencjalne jej skutki, nie było to wystarczające, by odwrócić trend jego osłabienia. Bank Centralny Japonii podwyższył stopy procentowe zgodnie z oczekiwaniami rynku, jednak jego stanowisko nie przekonało traderów, że podejmie bardziej agresywne działania zacieśniające. Jednocześnie wciąż występuje znaczna różnica w stopach procentowych między Japonią a USA, co dalej wywiera presję na jen.

Warto zauważyć, że różne grupy inwestorów mają odmienne podejście do jena. Podczas gdy fundusze lewarowane wróciły do pozycji krótkiej, instytucje zarządzające aktywami zwiększyły pozycje długie na jenie. Według danych za tydzień kończący się 29 września, instytucje zarządzające aktywami zwiększyły netto długie pozycje na jenie o 9 463 kontrakty, osiągając poziom 51 961 kontraktów, co świadczy o braku jednolitej prognozy dla przyszłego zachowania jena wśród inwestorów instytucjonalnych.

Jednocześnie narasta optymizm spekulantów wobec dolara. Dane CFTC pokazują, że do 29 września fundusze lewarowane zwiększyły pozycje długie na dolarze oraz zintensyfikowały netto krótkie pozycje na euro i dolarze kanadyjskim. Krótkie pozycje na euro wzrosły o 23 640 kontraktów, osiągając 82 445 kontraktów; krótkie pozycje na dolarze kanadyjskim wzrosły o 23 396 kontraktów, osiągając 72 519 kontraktów.

Szczególną uwagę zwraca zmiana pozycji względem funta brytyjskiego. Dane wskazują, że netto pozycje funduszy lewarowanych na funcie brytyjskim przeszły z 6 519 kontraktów długich na 5 377 kontraktów krótkich, co po raz pierwszy w 2024 roku oznacza zmianę na pozycję netto krótką. Równocześnie kurs funta wobec dolara spadł w tym tygodniu do trzymiesięcznego minimum, pokazując ciągłą presję na tę walutę.

Jeśli chodzi o inne główne waluty, fundusze lewarowane zmniejszyły netto długie pozycje na dolarze australijskim o 570 kontraktów, do 55 114 kontraktów; krótkie pozycje na dolarze nowozelandzkim zmalały o 3 762 kontrakty, do 1 454 kontraktów; netto krótkie pozycje na franku szwajcarskim zmalały o 1 603 kontrakty, do 17 017 kontraktów. Dla kontrastu, peso meksykańskie wciąż cieszy się zainteresowaniem inwestorów spekulacyjnych, a pozycje netto długie wzrosły o 1 417 kontraktów, osiągając 80 677 kontraktów.

Patrząc na zmiany pozycji instytucji zarządzających aktywami, ich podejście do głównych walut również się różni. Oprócz zwiększenia długich pozycji na jenie, instytucje te zwiększyły o 487 kontraktów netto długie pozycje na euro, osiągając 245 160 kontraktów. Jednak wyraźnie wzrosły też ich zakłady na spadek wartości funta i dolara australijskiego: krótkie pozycje na funcie wzrosły o 11 740 kontraktów, do 125 424 kontraktów; na dolarze australijskim o 17 845 kontraktów, do 73 073 kontraktów.

Instytucje zarządzające aktywami zwiększyły także krótkie pozycje na dolarze nowozelandzkim o 9 743 kontrakty, do 21 228 kontraktów; na dolarze kanadyjskim o 3 116 kontraktów, do 25 949 kontraktów; na franku szwajcarskim o 888 kontraktów, do 36 411 kontraktów. W przypadku peso meksykańskiego instytucje znacząco zredukowały netto długie pozycje o 29 255 kontraktów, do 16 251 kontraktów.

Podsumowując, najnowsze dane CFTC z rynku wskazują, że podwyżka stóp przez Bank Centralny Japonii nie odwróciła słabości jena, a różnica w stopach procentowych między USA a Japonią wciąż w istotny sposób wpływa na zachowanie tej waluty. W takim otoczeniu fundusze hedgingowe ponownie ustanowiły pozycje krótkie na jenie i dodatkowo zwiększyły zakłady na wzrost dolara. Jednak instytucje zarządzające aktywami kontynuują zwiększanie pozycji długich na jenie, co pokazuje, że wśród różnych typów inwestorów prognozy dla jena są rozbieżne. Przyszła stabilizacja jena będzie zależna od dalszej polityki Banku Centralnego Japonii, zmian w różnicy stóp między USA a Japonią oraz ogólnej kondycji dolara.