Ożywienie branży motoryzacyjnej napędza wzrost zamówień fabrycznych w Niemczech o 4,4% we wrześniu; oczekiwania na podwyżkę stóp przez EBC w grudniu ponownie się wzmacniają

Według informacji od Zhitong Finance APP, zamówienia w niemieckich fabrykach odnotowały pewne odbicie za sprawą ożywienia w branży motoryzacyjnej, co wskazuje, że największa gospodarka Europy nadal wykazuje odporność w burzliwym globalnym otoczeniu makroekonomicznym. Popyt na zamówienia fabryczne we wrześniu wzrósł o 4,4% miesiąc do miesiąca, co kontrastuje z największym od stycznia spadkiem zamówień w poprzednim miesiącu. Jednak dane za wrzesień były nieco niższe od jednogłośnych prognoz ekonomistów, którzy spodziewali się wzrostu o 4,5%.

Gospodarka Niemiec wzrosła w trzecim kwartale o 0,2%, szybciej niż oczekiwano, a Bundesbank przewiduje, że impet wzrostu "znacząco" się zwiększy w kolejnych okresach. Wydatki publiczne odgrywały kluczową rolę, ale wywoływały także wahania miesięcznych danych.

Zamówienia we wrześniu zostały wzmocnione przez odbicie w branży motoryzacyjnej oraz wzmożony popyt na maszyny. Po odjęciu dużych zamówień fabrycznych, całkowity miesięczny wzrost wyniósł 5,1%. W ujęciu całego trzeciego kwartału zamówienia wzrosły tylko o 0,2%.

Odbicie zamówień stanowi pozytywny sygnał dla przyszłych perspektyw produkcji przemysłowej. Jednak w odniesieniu do wciąż nieopublikowanych danych dotyczących produkcji przemysłowej za wrzesień, ekonomiści przewidują, że po silnym wzroście w sierpniu produkcja może nieznacznie spaść.

Cały raport wysyła pozytywny sygnał dla produkcji przemysłowej. Ekonomiści wcześniej niemal jednogłośnie przewidywali, że po silnym wzroście w sierpniu, dane za wrzesień mogą wykazać niewielki spadek produkcji przemysłowej.

Zaufanie przedsiębiorstw również się poprawiło, dzięki czemu analitycy są bardziej optymistyczni co do przyspieszenia oczekiwanego w tym roku 1% wzrostu gospodarczego do roku 2027.

Inwestorzy jednak nadal mają powody do zachowania ostrożności. Producenci aut zmagają się z wysokimi kosztami i konkurencją z Chin. Jeden z globalnych liderów dostawców motoryzacyjnych i przemysłowych, Schaeffler, ogłosił w tym tygodniu plan zamknięcia pięciu fabryk w Europie, z czego cztery znajdują się w Niemczech, oraz redukcję prawie 3500 miejsc pracy, co powiększa wcześniej zapowiedziane w branży tysiące zwolnień.

Kanclerz Niemiec Friedrich Merz podczas ubiegłotygodniowej wizyty w Azji zainicjował wzmocnienie więzi między Azją a Unią Europejską, ponieważ obie strony stoją w obliczu presji ze strony Chin. Jego stanowisko wobec handlu z Chinami staje się coraz twardsze; niedawno osiągnął również porozumienie z prezydentem Francji, Emmanuelem Macronem, torując drogę Unii Europejskiej do użycia bardziej stanowczych narzędzi handlowych.

Najbardziej pozytywny sygnał z niemieckiego raportu o zamówieniach fabrycznych to wzrost o 5,1% po wyłączeniu dużych zamówień, co wskazuje na pewną szerokość odbicia; jednak w całym trzecim kwartale wzrost utrzymał się na poziomie zaledwie 0,2%, co przede wszystkim odzwierciedla odbudowę po wcześniejszym spadku. Wydatki publiczne mogą wspierać popyt, ale nie usuną bezpośrednio kosztowej niekorzyści i presji konkurencyjnej niemieckiego sektora motoryzacyjnego.

Zamówienia w niemieckich fabrykach wzrosły we wrześniu miesiąc do miesiąca o 4,4%, wzmożony popyt na samochody i maszyny oraz 0,2% wzrost gospodarczy w trzecim kwartale pokazują, że największa gospodarka Europy nadal wykazuje odporność na odbudowę. Jednak zamówienia kwartalne wzrosły tylko o 0,2%, a zamykanie fabryk i zwolnienia w sektorze motoryzacyjnym trwają, co wyraźnie pokazuje, że wsparcie fiskalne i restrukturyzacja sektora przemysłowego zachodzą równocześnie. Rynek aktualnie wycenia, czy ta odbudowa przemysłu zdoła oprzeć się presji rosnących kosztów energii i stóp procentowych.

Tylko jeśli zamówienia przełożą się na dostawy, wzrośnie wykorzystanie mocy produkcyjnych i poprawią się marże, powstanie solidniejsza podstawa do wzrostu akcji przemysłowych. Jednocześnie odporność wzrostu zmniejsza obawy Europejskiego Banku Centralnego dotyczące spowolnienia gospodarczego, podczas gdy wzrost inflacji ogranicza pole do luzowania polityki, dlatego poprawa zysków przemysłowych i presja na rentowności obligacji mogą występować równolegle, a aktywa europejskie niekoniecznie zanotują jednoczesny wzrost.

Cała trajektoria inflacji w Europie wykazuje wyraźną dywergencję: zharmonizowany indeks cen konsumpcyjnych (HICP) Niemiec w październiku rok do roku spadł z 3,3% do 2,8%, inflacja bazowa z 2,5% do 2,3%; jednak ogólna inflacja strefy euro wzrosła z 3,2% w sierpniu i 3,8% we wrześniu do 4,0% w październiku, ceny energii wzrosły o 20,8% rok do roku, inflacja usług wzrosła do 3,3%, a inflacja bazowa utrzymała się na poziomie 2,5%. Spadek cen w Niemczech nie wystarczy, by zmienić presję inflacyjną w całej strefie euro.

Ekonomista Commerzbanku, Ralf Solvene, zauważa, że tymczasowe obniżki podatku na paliwa przyczyniły się do spadku inflacji w Niemczech, ale ten trend prawdopodobnie nie utrzyma się, a inflacja może wkrótce ponownie wzrosnąć. Europejski Bank Centralny 29 października utrzymał stopę depozytową na poziomie 2,50%; do 4 listopada podwyżka stóp w grudniu stała się dominującym oczekiwaniem rynku, a rynki finansowe wyceniają jeszcze dwie do trzech podwyżek w ciągu najbliższego roku. Logika wyceny rynku za ścieżką oczekiwań względem polityki EBC: im dłużej trwać będzie szok energetyczny, tym większe prawdopodobieństwo, że firmy przerzucą koszty na towary i usługi, a to z kolei wpłynie na płace i oczekiwania inflacyjne.