Nagbago na ang lohika ng ginto bilang ligtas na kanlungan! Sabi ng Morgan Stanley: Maaaring hindi umubra tuwing bumabagsak ang stock market, pero kayang magsilbing panangga laban sa krisis ng US bonds

Ang katangian ng ginto bilang isang safe haven ay dumaranas ng malalim na istruktural na pagbabago.

Ayon sa mesa ng trading, itinuro ng Morgan Stanley sa kanilang pinakabagong ulat na simula 2020, hindi na epektibong nakakapag-hedge ang ginto laban sa panganib ng pagbagsak ng stock market. Sa katunayan, sa matinding paglaglag ng mga stock, maaari pang palalain ng ginto ang pagkalugi ng portfolio—ngunit kasabay nito, lalong nagiging mahalaga ang halaga ng ginto bilang panangga tuwing may matindiang pagbebenta ng US Treasury Bonds, at ito ay nagiging sentrong kasangkapan upang labanan ang mga panganib sa pananalapi at panganib ng soberanong kredito.

Sa harap ng pagbabagong ito ng lohika, pinananatili ng Morgan Stanley ang ginto bilang pangunahing pagpipilian sa kategorya ng metal assets, at itinakda ang target price na $5000 kada ounce para sa ikalawang quarter ng 2027.Kahit na muling nagsimula ng pagtaas ng interest rates ang Federal Reserve mula 2023, at umabot na sa pinakamataas na antas mula early 2000s ang yield ng 10-year US Treasury, bumaba lamang ng humigit-kumulang 10% mula sa pinakamataas nitong antas noong Agosto ang presyo ng ginto, na kasalukuyang nananatili sa itaas ng $4000 kada ounce. Iniuugnay ng Morgan Stanley ang resiliency na ito sa tuloy-tuloy na pagbili ng ginto ng mga central bank at malakihang pagpasok ng pondo sa mga ETF, na nagsisilbing istruktural na suporta sa demand.

Ang pagtataya na ito ay may direktang epekto sa asset allocation ng mga mamumuhunan: kailangang muling tukuyin ang papel ng ginto sa portfolio—hindi na ito ang all-around safe haven tuwing may kaguluhan sa stock market, kundi isa na itong epektibong kasangkapang pang-hedge laban sa panganib ng government bonds sa harap ng macro na usapin ng fiscal sustainability at tumataas na inflation expectations.

Nabasag ang mito ng safe haven: Nawalan ng bisa ang ginto bilang pang-hedge sa stocks

Ipinapakita ng quantitative analysis ng Morgan Stanley na may malinaw na paghahati sa panahon ang bisa ng ginto bilang pang-hedge sa stocks.

Bago ang 2020, nagpapakita pa ang ginto bilang “sapat” na stock hedging asset—sa panahon ng matinding lingguhang pagbagsak ng stock market, nagtataglay ito ng mahina ngunit positibong safe haven feature at negatibong correlation sa US stocks. Ngunit simula 2020, nagbago ito nang radikal: naging positibo ang correlation ng ginto at stocks, na sa pinakamatinding bagsak ng stocks, hindi lang nabigong magbigay-protekta ang ginto, kundi pinalala pa nito ang lugi ng portfolio.

Sa pananaw ng volatility, ang annualized volatility ng ginto ay kasing taas o mas mataas pa kaysa S&P 500 sa ilang taon, na nagpapahina sa halaga nito bilang tradisyonal na diversification tool. Itinuro ng Morgan Stanley na ang pinakamahalagang katangian ng isang mahusay na diversifying asset ay mas mababang volatility kaysa sa asset na pinoprotektahan, hindi lang basta mababa o negatibong correlation—at ang ginto ay hindi sumusunod sa core indicator na ito sa pangmatagalan.

Sa kabilang banda, ang US Treasuries ay nananatiling may malakas na hedge feature laban sa daily volatility ng stock market pagkatapos ng 2020, kaya’t mas epektibo itong panangga sa risk ng stocks.

Tunay na halaga ng ginto: Pang-hedge sa benta ng US Treasuries

Kahit humina nang husto ang safe haven function ng ginto sa stocks, natuklasan sa research ng Morgan Stanley na nananatili ang buffering effect ng ginto sa panahon ng matinding benta ng US Treasuries.

Ipinapakita ng datos na sa mga linggong pinakamasama ang performance ng US Treasuries—lalo na sa pinakaekstremong pagbebenta—nakakatulong ang ginto upang mabawasan ang overall losses ng portfolio. Mas naging kapansin-pansin ang katangiang ito pagkatapos ng pandemya: tuloy-tuloy na bumababa ang correlation ng US Treasuries at ginto, halos bumalik sa antas noong gitna ng 2000s, na nangangahulugang gumanda ang diversification effect ng dalawa sa ilalim ng ekstremong market stress.

Paniwala ng Morgan Stanley, sumasalamin ito sa pundamental na pagbabago ng pangangailangan ng mga mamumuhunan sa ginto—mula sa tradisyonal na instrumento para kumita sa interest rate, naging kasangkapan ito pang-hedge ng fiscal risk at sovereign credit risk. Habang sumeseryoso ang mga isyu sa government bonds dahil sa tumataas na inflation expectations at problema sa fiscal sustainability, inaasahang mas maraming mamumuhunan ang magsasama ng ginto sa kanilang toolbox bilang pang-hedge sa volatility ng government bonds, hindi lang para protektahan laban sa stock risk.

Istruktural na demand bilang batayan: Central Bank at ETF fund ang bumabago ng lohika ng presyo ng ginto

Ang labis na resiliency ng presyo ng ginto kahit sa high interest rate environment ay nagmumula sa matinding suporta ng istruktural demand, kaya’t nabawasan ang sobrang pagdepende ng ginto sa interest rate environment.

Tuloy-tuloy ang mas mataas pa sa inaasahan na pag-purchase ng mga Central Bank. Sa ikalawang quarter ng 2026, umabot sa 289 tonelada ang global central bank gold purchases, katumbas ng annualized na 1155 tonelada, mas mataas sa 860 tonelada noong 2025 at sa naunang forecast na 800 tonelada ng Morgan Stanley. Nakapag-purchase na ng 103 tonelada ang People’s Bank of China ngayong taon, pinakamarami mula 2023, kung saan 60% ay nakatuon sa ikatlong quarter; Samantalang ang Poland ay nadagdagan ng 123 tonelada ngayong taon at posible muli itong maging pinakamalaking buyer. Samantala, umabot na sa 1,300 tonelada ang total gold imports ng China hanggang Setyembre, katumbas ng pinakamabilis na taon mula 2017, na nagpapakita na malakas din ang demand mula outside central banks.

Sumalungat din ang daloy ng ETF funds. Sa ikatlong quarter, nagtala ang global gold ETF ng net inflow na $31 bilyon, pinakamalaking single-quarter inflow sa kasaysayan, na nangyari kasabay ng muling pagtaas ng interest rates ng Fed. Ipinunto ng Morgan Stanley, mula kalagitnaan ng 2024, nagkaroon ng divergence ang ETF holdings at presyo ng ginto, na malamang ay sumasalamin sa tumitinding pangangailangan ng mga mamumuhunan sa ginto bilang pang-hedge ng fiscal at sovereign risks.

Target price na abot $5,000

Pananatilihin ng Morgan Stanley ang ginto bilang pangunahing pagpipilian sa metal assets, na may target price na $5,000 kada ounce sa ikalawang quarter ng 2027.

Ang core catalyst ng pagtaas ng presyo ng ginto ay nakasalalay sa interest rate path. Inaasahan ng mga ekonomista ng Morgan Stanley na magdadagdag lamang ng dalawang beses pa ng Fed interest rates bago matapos ang 2027, mas mababa sa kasalukuyang inaasahan ng merkado na humigit-kumulang 2.7 beses. Kung guminhawa ang inflation pressure at mabawasan ang aktwal na rate hikes kaysa inaasahan, bababa ang opportunity cost ng paghawak ng ginto, at posibleng muling pumasok ang pondo ng ETF at speculative buying. Bukod dito, kung magtatagal sa mataas na antas ang long-term yield dahil sa pangamba sa fiscal issues at bababa ang short-end yield dahil sa lumalamig na rate hike expectations, mas magiging steep ang yield curve at lalo pang tataas ang atraksyon ng ginto bilang alternatibo sa sovereign debt assets.

Kapansin-pansin, kahit tumaas pa ang long-end yield, hindi ibig sabihin ay negative na para sa ginto. Itinuro ng Morgan Stanley, kung ang dahilan ng pagtaas ay pangamba sa government debt sa halip na economic overheating, maaaring humina ang tradisyonal na negative correlation ng ginto at real interest rate—sapagkat walang issuer risk o credit risk ang ginto.

Dagdag pa rito, batay sa historical data, simula 2006, ang pagbuti ng risk-adjusted returns ng ginto sa portfolio ay pangunahing nanggagaling sa malalakas nitong absolute return—kapag tinalo ng ginto ang bonds ng mahigit 8.5% sa isang taon, doon lamang tunay na napapabuti ng ginto ang efficient frontier ng portfolio; sa mga panahong average lang ang performance ng ginto (tulad ng 2012, 2013, 2021), halos walang naitutulong ang ginto sa portfolio.

Sa pagtanaw sa hinaharap, naniniwala ang Morgan Stanley na sa macro environment ng tumitinding fiscal sustainability concerns at lumalakas na inflation expectations, lalo pang mahahayag ang halaga ng ginto bilang “timbang ng barko” sa pag-hedge ng volatility ng government bonds, sa halip na sa tradisyunal nitong role bilang panlaban sa risk ng stocks. Para sa mga mamumuhunan na naghahanap ng mas matatag na portfolio sa harap ng tumataas na stock-bond correlation at humihinang proteksyon ng tradisyunal na 60/40 strategy, ang ginto ay nag-aalok ng ibang uri ng risk buffering—parehong safe haven, ngunit magkaibang bagyo ang hinaharap.