OPEC+ nagpapanatili ng target ng produksyon para sa Disyembre, ang pagtatakda ng balangkas para sa susunod na taon sa Nobyembre 29 ay tunay na hamon

Nalalaman ng application ng matalinong pananalapi (APP) na pito sa mga bansa ng OPEC+ (OPEC+) na grupo ng mga nagpoprosesong bansa ng langis ay sumang-ayon na panatilihin ang hindi nagbabagong production quota sa Disyembre. Noon, natapos ng mga bansang ito ang huling yugto ng kusang-loob na pagbabawas ng produksyon noong Setyembre.

Kahit pa tumataas na muli ang transportasyon ng langis sa Strait of Hormuz at tumaas din ang alternatibong ruta ng eksport ng Saudi sa Red Sea noong Oktubre, ang kakayahan ng mga Gulf Member States ng OPEC+ na gamitin ang mas mataas na production target ay nananatiling limitado.

Matapos ang pagpupulong noong Linggo, ang production target ng pitong bansang ito para sa Disyembre ay makikita sa sumusunod na talahanayan (unit: libong barrels/araw), kalakip ang aktwal na produksyon ng bawat bansa noong Setyembre—ang pinaka-kamakatwang buwan ng OPEC na naglabas ng tinatayang halaga mula sa second-hand sources.

Patuloy na magpu-pulong buwan-buwan ang pitong bansang ito para suriin ang kalagayan ng merkado; ang susunod na pagpupulong ay nakatakda sa Nobyembre 29, kasabay ng petsa ng kabuuang pagpupulong ng OPEC+.

Hindi kasali sa nakasaad na talahanayan ang karagdagang pagbabawas ng produksyon ng Kazakhstan at Oman bilang kabayaran sa dating sobra nilang produksiyon. Huling beses na nirebisa ang ganitong uri ng “kompensatoryong pagbawas” noong Abril 7, kung saan higit kalahati ang nabawas sa epektibong quota ng Kazakhstan, bumaba sa 710,000 bariles/araw nitong Mayo at 720,000 bariles/araw nitong Hunyo. Mas maliit ang kompensatoryong pagbawas ng Oman, at bumaba ang kanilang target sa 812,000 bariles/araw sa Mayo, at 806,000 bariles/araw sa Hunyo.

Pinalawig ang deadline ng pagkompensa sa sobrang produksiyon hanggang katapusan ng taon, ngunit sa ngayon ay hindi pa inilalathala ang kompensatoryong datos pagkatapos ng Hunyo.

Pagganap ng presyo ng langis

Noong araw ng kalakalan bago ang pagpupulong (Biyernes, Oktubre 30), sumipa pataas ang presyo ng langis. Tumapos ang kontrata ng Brent Disyembre sa $117.64/bariles, tumaas ng 2.40%, naabot ang $118/bariles na pinakamataas simula Abril; ang mas aktibong kontrata ng Enero ay tumaas ng $2.63 papuntang $113.43/bariles. Ang WTI Disyembre contract ay tumaas ng $2.12, o 2.08%, nakapagtala ng $104.12/bariles. Sa linggo, tumaas ang WTI ng 0.82%, Brent ng 0.79%—parehong anim na linggo nang sunod-sunod na pataas.

Sa mas mahabang buwanang pananaw, Oktubre ay naging bihirang buwan ng malaking pagtaas ng langis: ang pangunahing kontrata ng WTI ay tumaas ng 15.15%, Brent ng 13.63%. Ang naging pangunahing dahilan ng pagtaas ay ang geopolitikong premium—nagahanda ang mga trader sa posibleng paglala ng giyera sa Iran matapos ang midterm election ng US. Ang oil export ng Middle East ay umabot ng 18.756 million barrels/araw noong Setyembre sa tulong ng southern route ng Oman at naval escort, at nanatili sa 17.588 million barrels/araw noong Oktubre; ngunit bumaba ang US Strategic Petroleum Reserve sa 283 million barrels pagdating ng katapusan ng Oktubre, na nagpapakitid sa buffer.

Sa unang araw ng kalakalan matapos ang pagpupulong (Lunes, Nobyembre 2) sa Asian early session, bahagyang bumagsak ang presyo ng langis. Ang Brent crude oil ay bumaba ng halos 1.7% sa paligid ng $111.60/bariles.

Ano ang ibig sabihin ng desisyong ito sa presyo ng langis

Ang unang lebel ay “walang sorpresa”. Ang pagpapanatili ng quota ay ayon sa inaasahan ng merkado at hindi nagbibigay ng karagdagang senyales ng presyo. Sinabi ni Rystad Energy analyst Jorge Leon na “ang desisyon ngayon ay medyo simple,” at hindi nagbigay ng out-of-expectation signal sa merkado; ang tunay na malaking pagsusulit ay ang kabuuang ministeryal na pagpupulong sa Nobyembre 29, kung saan tatalakayin ang production framework para sa 2027.

Pangalawang lebel ay ang agwat sa pagitan ng paper quota at ng aktwal na exportable na dami. “Ang kakayahan ng mga Gulf member states na gamitin ang mas mataas na production target ay limitado” ay ipinapakita sa datos: ayon sa ulat ng International Energy Agency noong Setyembre, ang total production ng mas malaking grupo na binubuo ng 18 bansa ay 27 million barrels/araw noong Agosto, samantalang ang total production target ay 34.27 million barrels/araw, may gap na lagpas 7 million barrels; mahigit 10 million barrels/araw ng kapasidad sa Gulf region ay nakatigil. Sa pito, ayon sa second-hand data, ang kabuuang produksiyon noong Hulyo ay 24.3 million barrels/araw, ang quota ay 30.6 million barrels/araw. Hangga’t hindi malaya ang paglalayag sa Strait of Hormuz, kahit anong baguhin sa quota ay hindi madaling magdulot ng karagdagang aktuwal na suplay—na nangangahulugang ang balita tungkol sa quota ay may limitadong short-term na epekto sa presyo, at aktuwal na suplay ay nakadepende sa shipping passage, hindi sa pagpupulong.

Pangatlong lebel ay ang panganib ng oversupply pagdating ng 2027 at asymmetrical pricing. Natapos na ng pito ang 1.65 million barrels/araw na kusang-loob na pinakamalaking pagbabawas ng produksiyon noong Setyembre 2023, at may isa pang layer na sumasaklaw sa karamihan ng mga kasapi, humigit-kumulang 2 million barrels/araw, hanggang katapusan ng 2026; bago itaas ang base figure para sa 2027, kinakailangang tapusin ang evaluation ng kapasidad ng bawat kasapi ngayong ikaapat na quarter, na inaasahang lalabas ang resulta sa kalagitnaan ng Nobyembre. Nagbabala ang International Energy Agency at iba pang mga institusyon na kung mag-normalize ang supply mula sa Gulf, posibleng magdulot ng oversupply sa 2027. Para sa crude oil, ito ay may asymmetric risk: sinusuportahan ng supply disruption ang spread ng malapit na kontrata ng futures, ngunit sa sandaling mag-normalize, ang geopolitikong premium ay mapipisil muna bago ito lumitaw sa aktwal na production data.

Ayon kay UBS strategist Giovanni Staunovo, kahit pa bumubuti ang daloy mula sa Middle East, hindi pa ito tuluyang bumabalik sa normal. Ayon sa Kpler data, hanggang Setyembre, ang daloy ng krudong langis sa rehiyong ito ay nasa 44% pa lang ng pre-war level. Bukod pa rito, sinabi ng Islamic Revolutionary Guard Corps ng Iran na dalawang oil tanker ang sumabog matapos tamaan ng mga mina habang ilegal na tumawid sa strait, ngunit hindi pa ito nakumpirma ng mga independent sources.